تبليغاتX

ان الحسین(ع) مصباح الهدی و سفینة النجاة *** ان الحسین(ع) مصباح الهدی و سفینة النجاة *** ان الحسین(ع) مصباح الهدی و سفینة النجاة *** ان الحسین(ع) مصباح الهدی و سفینة النجاة

السلام علی الحسین وعلی علی بن الحسین و علی اولادالحسین و وعلی اصحاب الحسینعشق زینب بیماری نیست جز فوق جنون.........هرکه گوید یا حسین بر او سرایت میکند..........ای که بیماری چرا نزد طبیبان میروی.......خرده نان سفره زینب کفایت میکند.........کربلا باشد سفارت خانه حق بر زمین......این سفارتخانه را زینب صدارت میکند.........بیرق خون خواه شاه کربلا این مطلب است......اهل عالم گوش باشید این سپاه زینب است

بِسمِ اللهِ الرَّحمن الرَّحیم نادِ عَلیاً مَظهَرَالعَجائِب تَجِدهُ عَوَناً لَکَ فِی النَوّائِب لی اِلیَ اللهِ حاجَتی وَعَلَیهِ مُعَوَّلی کُلَّما اَمَرتَهُ وَرَمَیتَ مُنقَضی فی ظِللّ اللهِ وَیُضِلل اللهُ لی اَدعُوکَ کُلَّ هَمٍ وَغَمًّ سَیَنجَلی بِعَظَمَتِکَ یا اللهُ بِنُبُوَّتِکَ یامُحَمَّدَ بِوَلایَتِکَ یاعَلِیُّ یاعَلِیُّ یاعَلِیُّ اَدرِکنی بِحقِّ لُطفِکَ الخَفیَّ اللهِ اَکبَرُاَنامِن شَرِّ اَعدائکَ بَریءٌ اللهُ صَمَدی مِن عِندِکَ مَدَی وَعَلَیکَ مُعتَمِدی بِحقِّ إِیاکَ نَعبُدُ وَ إَِیاکَ نَستَعینُ یااَبالغَیثِ اَغِثنی یااَبَاالَحَسَنَین اَدرِکنی یاسَیفَ اللهُ اَدرِکنی یابابَ اللهِ اَدرِکنی یاحُجَّهَ اللهِ اَدرِکنی یا وَلِیَّ اللهِ اَدرِکنی بِحَقَّ لُطفِکَ الخَفیَّ یا قَهّارُتَقَهَّرتَ بِالقَهرِوَالقَهر ُفی قَهرِ قَهرکَ یاقَهارُ یاقاهِرَالعَدُوّ یاواِلیَ الوَلِیَّ یا مَظهَرَ العَجائِبِ یامُرتَضی عَلِیُّ رَمَیتَ مِن بَغی عَلَیَّ بِسَهمِ اللهِ وَسَیفِ اللهِ القاتِلِ اُفَوَّضُ اَمری اِلیَ اللهِ اِنَّ اللهُ بَصَیرٌ بِالعَبادِوَاِلحُکُم اِلهٌ واحِدٌ لااِلهَ اِلاّ هُوَ الرَّحمنُ الرَّحیمُ اَدرِکنی یاغیاثَ المُستَغییَنِ یا دَلیلَ المُتَحیِّرِینَ یااَمانَ الخائِفینَ یامُعینَ المُتَوَکِلینَ یا رَاحِمَ المَساکینَ یا اِلهَ العالَمَینَ بِرَحمَتِکَ وَصَلَّی اللهُ عَلی سَیِّدِنا مُحَمَّدٍ وَالِهِ اَجمَعین وَ الحَمدُ اللهِ رَبِّ العالَمینَ.

اَلسَّلامُ عَلَیْکَ یا اَبا عَبدِ الله اَلسَّلامُ عَلَیکَ یَابْنَ رَسُوْلِ الله اَلسَّلامُ عَلَیْکَ یَا بْنَ اَمیِر المُؤمِنِیَن وَ ابْنَ سَیِدِ الوَصیّیَن اَلسَّلامُ عَلَیکَ یَا بْنَ فاطِمَةَ سَیِدَةِ نِساءِ العْالَمِینَ اَلسَّلامُ عَلَیْکَ یَا ثَارَ الله وَ اَبنِ ثَارِهَ وَالوِتْرَ الْمَوْتُورِ اَلسَّلامُ عَلَیکَ وَ عَلی الَأرواحِ الَّتِی حَلَتْ بِفِنآئِکَ عَلَیکُمْ مِنْی جَمِیعاً سَلامُ اللهِ اَبداً ما بَقَیتُ وَ بَقِیَ الَّلیلِ وَ النَّهارُ یا اَبا عَبدِ اللِه لَقَدْ عَظُمَتِ الرَّزِیَّةُ وَ جَلَتْ وَ عَظُمَتِ الُمصیبَةُ بِکَ عَلَینْا وَ عَلی جَمیِع اَهْلِ الِأسْلِام وَ جَلَّتْ وَ عَظُمَتِ اَلمُصیبَتکَ فی السَّمواتِ عَلی جَمیع اَهْلِ السَّمواتِ فَلَعِنَ اللهُ اُمَّةً اَسَسَتْ اَساسَ الظُّلمِ وَ الجُورِ عَلَیکُمْ اَهْلِ البَیتِ وَلَعَنْ اللهُ اُمَّةً دَفَعَتْکُمْ عَنْ مَراتِبِکُمُ الَّتی رَتَبِکُمُ اللهُ فیها وَ لَعَنَ اللهُ اُمةً قَتَلَتکُمْ وَ لَعَنَ اللهُ المُمهِدِینَ لَهُمْ بِا لتَمکیِن مِنْ قِتالِکُمْ بَرِئتُ اِلَی اللهِ وَ اِلَیکُمْ مِنهُمْ وَ اَشیاعِهِمْ وَ اَتْباعِهِمْ وَ اَوْلیائهِمْ یا اَبا عَبدِ الله اِنی سِلْمٌ ِلِمَنْ سالَمَکُمْ وَ حَربٌ لِمَنْ حارَبَکُم اِلی یُومِ القِیمةِ وَ لَعَنَ اللهُ الُ زِیادٍ وَ ال مَروانَ وَلَعَنَ اللهُ بَنِی اُمَیةَ قاطِبَةً وَ لَعَنَ اللهُ بْنَ مَرجانَةً وَ لَعَنَ اللهُ عُمَرِبْنِ سَعْد وَ لَعَنَ اللهُ شِمراً وَلَعَنَ اللهُ اُمةً اَسْرَجَتْ وَالجَمَتْ وَ تَنَقَّبَتْ لِقِتالِکَ بِاَبی اَنتَ وَ اُمّی لَقَدْ عَظُمَ مُصابی بِکَ فَاَسئلُ اللهَ الَّذی اَکرَمَ مَقامَکَ وَ اَکْرَمَنی اَنْ یَرزُقَنی طَلَبَ ثارِکَ مَعَ اِمامٍ مَنصُورٍ مِنْ اَهْلِ بَیْتِ مُحَمَّدٍ صَلی اللهُ عَلَیهِ وَ الِه اَللّهُمَّ اَجْعَلنی عِندکَ وَجیهًا با الحُسَینِ عَلیهِ السَّلامُ فیِ الدُنیا وَ الأخِرَةِ یا اَبا عَبْدِ اللهِ اِنی اَتَقرَّبُ اِلیَ اللهِ وَ اِلَی رَسُولِهِ وَ اِلَی اَمیر الُمؤمِنینَ وَ اِلی فاطِمَةً وَ ِالی الْحَسَنْ وَ اِلَیکَ ِبمُوالاتِکَ وَ بالَبرائةِ ِممنِ اَسَّسَ ذلِکَ وَ بَنی عَلیهِ بُنیانَهُ وَ جَری فی ظُلمِه وَجَوْرِه عَلَیْکُمْ وَ عَلی اَشیاعِکُمَ بَرِئتُ اِلیَ اللهِ وَ اِلیکُمْ مِنْهُمْ وَ اَتَقَربُ اِلَی اللِه ثمَّ اِلَیکُمْ بِموالاتِکُمْ وَ مُوالاةِ وَلِیکُمْ وَ بِالبَرائةِ مِنْ اَعدائِکُمْ وَ النّاصِبینَ لَکُمُ الْحَرْبَ وَبالبرآئةِ مِنْ اَشیاعِهمْ وَ اَتباعِهمْ اِنیّ سِلمٌ لِمَنْ سالَمَکُمْ وَ حَربٌ لِمَنْ حارَبَکُمْ وولٌّی لِمَن والاکُمْ وَ عَدُ وٌّ لِمَنْ عاداکٌمْ فَاسُئلُ الله اَلذی اَکرَمَنی بِمَعرفَتِکُمْ وَ مَعرفَةِ اَولیائِکُمْ وَرَزَقنِی اَلبرائَةَ مِن اَعدائِکُمْ اَنْ یَجعَلنِی مَعَکُمْ فی الدُّنیا وَ الاخرةِ وَ اَن یُثَبِتَ لی عِنْدَکُمْ قَدَمَ صِدْقٍ فی الدُّنیا وَالأخرةِ وَ اَسَئلهُ اَن یُبَلغَنیَ المَقامَ الَمحمودَ لَکُمُ عِنْدَ اللهِ وَ اَنْ یَرزُقَنی طَلَبَ ثاری مَعَ اِمامٍ هُدی ظاهِرٍ ناطِقٍ بالحَقِ مِنْکُمْ وَ اَسئلُ اللهَ بِحَقِکُمْ وَ بِالشَانِ اَلذیِ لَکُمْ عِندهُ اَنْ یَعطنِی بِمصابی بِکُمْ اَفْضَلَ ما یُعطی مُصاباً بِمُصیبةً ما اَعْظَمَها وَ اَعظمَ رَزَیِتها ِفی اِلاسلامِ وَ فی جَمیعَ السَّمواتِ وَ الارضِ اَللهُمَّ اجْعَلنی فی مَقامی هذا ِممَنْ تَنالُهُ مِنکَ صلَواتٌ وَ رحمةٌ وَ مَغفِرةٌ اَللهُمَّ اَجْعَلْ مَحیایَ مَحیا محمدٍ و ال مُحمد وَ مَماتی مَماتَ مُحمدٍ وَ ال مُحمدٍ اَللهمَّ اِنَّ هذا یَوْمٌ تَبرکَتْ به بنوامَیَةَ وَ ابْنُ اکِلةَ الأَکبادِ الَّلعینُ ابنُ اللعینِ عَلی لِسانِک وَ لِسانِ نَبِیکَ صلیَّ الله علیهِ و اله فی کُلِ مَوْطِن وَ مَوقِفٍ وَقَفٍ فیهِ نَبیکَ صلی الله علیهِ و اللهمَّ الَعن اَبا سُفیانَ وَ معاویةَ وَ یزیدَ بْنَ مُعاویةَ عَلیهِمْ مِنکَ الَّلعنةُ اَبَدَ الابِدینَ وَ هَذا یَوْمٌ فَرِحَتْ به ال زِیادٍ وَ الُ مَروانَ بِقَتلِکُمْ اَلحسُیَن صَلواتُ اللهِ عَلیهِ اَللهُمَّ فَضاعَفْ عَلیهمُ اللعنَ منکَ وَالعذابِ الأَلیمَ اللهمَّ انی اتقربُ الیکَ فی هذا الیومِ وَفی مَوقفی هذا وَ اَیام حَیوتی بِالبرآئةِ مِنهم وَاللعنةِ عَلیهَمّْ السلامُ پس می گویی صَد مرتبه اللهمَّ العن اولَ ظالم ظلمَ حقَّ محمد و ال محمد و اخِرَ تابِع له علی ذالکَ اللهمَّ العنِ العصابةَ التی جاهدتِ الُحسین وَشایعتْ و بایِعتْ و تابِعتْ علی قِتله اللهمَّ العنهم جمیعاً پس میگوئی صد مرتبه السلام علیکَ یا ابا عَبداللهِ وَ علی الاَرواح الَّتی حَلت بفنآئِکَ علیکَ مِنی سلامُ الله ابداً ما بَقیتُ وَ بقیَ اللیلُ وَ النهارَوَ لاجعلهُ اللهُ اخرَ العهدِمنی لزیارتکم السلامُ علی الحسین وعلی علی بن الحیسین و علی اولاد الحسین و علی اصحاب الحسین پس می گوئی اللهمَ خُصَّ انتَ اَوّل ظالم باللعن منی وَابدَءُ به اولاًثمَّ الثانی وَالثالث َوَالرابعَ اللهمَّ العنِ یزید خامساً و العن عبیدَ اللهِ بن زیادٍ و ابن مرجانةَ و عمربن سعد وَ شمراً و ال ابی سفیانَ وَال زیاد و ال مروان و الی یوم القیامَة پس سجده می روی و میگوئی اللهمَّ لکَ الحَمد حمدَ الشاکرینَ لَکَ علی مصابهم الحمدُ للهِ علی عَظیمِ رَزیتی اللهمَّ ارزقنی شَفاعَةَ الْحُسَیْنِ یَوْمَ الْوُروُدِ وَثبِتْ لی قَدَمَ صِدْقٍ عِنْدِکَ مَعَ الحُسَینِ وَ اَصْحابِ الحُسَینِ الَّذینَ بَذَلُوا مُهْجُهْم دُوْنَ الحُسَینِ عَلَیه السَّلام

یا رقيّه (س) بنت الحسین (ع) ادرکنی - اذکار و ادعیه اهل البیت (ع)
میلاد تفسیر عشق
خنده هاى صبحدم سومین طلوع شعبان، سرفصل یک تاریخ است. تاریخ حماسه و عرفان، تاریخ جریان یافتن خون خدا در رگ هاى زمان، تاریخ شهادت، تاریخ عشق!
آزادگان تاریخ وامدار روح بزرگى هستند که در این روز متولد شد و لحظه لحظه زندگى اش تفسیر شجاعت، حریت، شفقت و نورانیت بود.
میلاد اباعبدالله الحسین(ع) فروردین جان ها و بهار ایمان است. همان که در یک نیم روز - عاشورا - آنچنان هنگامه اى از عشق بر پا کرد که حقیقت آن اگر بر طور اندیشه اى تجلى کند همچون موسى «کلیم الله»(ع) و همانند عیسى «روح الله»(ع) خواهد شد.
•••
هر خورشیدى قمرى دارد، ماه حسین(ع) قمر بنى هاشم(ع)وحضرت امام سجاد(ع) است. آن که در همسایگى خورشید زاده شد و همچون ماه، فضایل و خصلت هاى نیکوى آفتاب را بازتاباند.
آن سردار فداکارى که تشنه پا بر فرات نهاد و تشنه از آن بیرون آمد تا آموزگار فداکارى و وفا باشد، آن علمدارى که شاگرد ممتاز مکتب علوى(ع) بود و الهام بخش ایثارگرى، صبورى و استقامت.
•••
میلاد جوهر عشق الهى اباعبدالله الحسین(ع)،  کربلا حضرت ابوالفضل العباس(ع) وحضرت امام سجاد(ع)  تهنیت باد.
+ نوشته شده در  چهارشنبه 23 تیر1389ساعت 17:42  توسط هیئت حسينيه ی متوسلین حضرت رقيّه (س)  | 
 

حضرت خاتم الانبیاء(ص) می فرمایند:

اِنَّ اِبنَتى فاطمه مَلَأ اللهُ قَلبَها وَ جَوارِحَها ايماناً وَ يَقيناً
بدرستیکه خداوند تمام وجود دخترم فاطمه را لبريز از ايمان و يقين به خود گردانیده است.

بحارالانوار، ج43، ص29

   

 

 

+ نوشته شده در  یکشنبه 26 اردیبهشت1389ساعت 23:8  توسط هیئت حسينيه ی متوسلین حضرت رقيّه (س)  | 

 السلام علیک ای غریب کوفه علی(َع)      السلام علیک ای تنها یاور رسول الله (ص)

 

 

 

+ نوشته شده در  چهارشنبه 18 شهریور1388ساعت 16:8  توسط هیئت حسينيه ی متوسلین حضرت رقيّه (س)  | 
 

 

جشن بزرگ عالم خلقت

جشن مبعث بر شما گرامی باد

+ نوشته شده در  یکشنبه 28 تیر1388ساعت 16:8  توسط هیئت حسينيه ی متوسلین حضرت رقيّه (س)  | 

دختر سه ساله امام حسین(علیه‏السلام)

بنا بر ذكر برخی كتب تاریخی روز پنجم صفر، روز شهادت حضرت رقیه(علیه السلام) دختر سه یا چهار ساله امام حسین(علیه السلام) است.

در برخی كتب تاریخی آمده است: یزید، اهل بیت را در محلى خرابه‌گونه جاى داد در حالى كه زنان خاندان نبوت و اهل بیت طهارت، جریان شهادت حسین(علیه‏السلام) و اهل بیت و یارانش را از كودكان مخفى نگاهداشته و مى‏گفتند پدرانشان به مسافرت رفته‏اند، و این جریان ادامه داشت تا این كه یزید اهل بیت را در سراى خویش جاى داد.(1)

امام حسین(علیه‏السلام) دخترى خردسال داشت كه چهار سال از عمر مباركش مى‏گذشت،(2) شبى از خواب پرید در حالى كه سخت پریشان به نظر مى‏رسید و جویاى پدر شد! و پرسید: پدرم كجاست كه من هم اكنون او را دیدم؟!(3)

بانوان حرم چون این سخن را از او شنیدند، گریستند و كودكان دیگر نیز ناله و زارى سر دادند.

چون صداى شیوه و گریه آنان بلند شد، یزید از خواب بیدار شد و پرسید: این گریه و زارى از كجاست؟

پس از جستجو، یزید را از جریان باخبر كردند، یزید گفت: سر پدرش را نزد او ببرید!

آن سر مقدس را در زیر سرپوشى قرار داده در مقابل او نهادند.

كودك پرسید: این چیست؟

گفتند: سر پدرت حسین(علیه السلام) است.

دختر امام حسین(علیه‏السلام) سرپوش را برداشت و چون چشمش به سر مبارك پدر افتاد ناله‏اى از دل كشید و بیتاب شد و گفت: اى پدر! چه كسى تو را به خونت زنگین كرد؟!

چه كسى رگ‌هاى تو را برید؟! اى پدر! چه كسى مرا در كودكى یتیم كرد؟! اى پدر! بعد از تو به چه كسى دل ببندم؟! چه كسى یتیم تو را بزرگ خواهد كرد؟! اى پدر! انیس این زنان و اسیران كیست؟! اى كاش من فدایت شده بودم! اى كاش من نابینا شده بودم! اى كاش من در خاك آرمیده بودم و محاسن به خون خضاب شده تو را نمى‌دیدم!

آنگاه لب كوچك خود را بر لب‌هاى پدر نهاد و گریه شدیدى كرد و از هوش رفت! هر چه تلاش كردند، به هوش نیامد، و این عزیز حسین(علیه‏السلام) در شام به شهادت رسید.(4)

 

برای شنیدن روضه‌ حضرت رقیه علیهاالسلام اینجا و برای شنیدن نوحه‌های حضرت اینجا را كلیك كنید.

 

برای شنیدن روضه‌ حضرت رقیه علیهاالسلام اینجا و برای شنیدن نوحه‌های حضرت اینجا را كلیك كنید.

 

برای شنیدن روضه‌ حضرت رقیه علیهاالسلام اینجا و برای شنیدن نوحه‌های حضرت اینجا را كلیك كنید.

 


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  دوشنبه 28 بهمن1387ساعت 11:13  توسط هیئت حسينيه ی متوسلین حضرت رقيّه (س)  | 

با کاروان بی‏رقیه

باور کن گُلم! من همان زینبم؛ همان زینبی که هر روز، زیر آفتاب نگاه تو گرم می‏شد، همان زینبی که از طنین صدای تو جان می‏گرفت، همان زینبی که روزش را با زیارت تو آغاز می‏کرد و شبش را با چراغ یاد تو به پایان می‏برد.

باور کن همان زینب، همان خواهر، چهل روز است تو را ندیده است. بلند شو برادر گلم! چرا جوابم را نمی‏دهی؟ تو که همیشه به احترام حضورم می‏ایستادی؛ حالا چه شده که حتی جوابم را نمی‏دهی؟

آه، چه توقعی دارد زینب از تو! آخر تو که... .

باشد! حالا که تو نمی‏توانی، من برایت همه چیز را می‏گویم، آن روزِ غمگین کودکی‏مان که یادت هست؟! همان روزِ آتش و در و... آری! می‏دانم؛ حتی حالا هم طاقت شنیدنش را نداری. برایت بگویم؛ کودکان تو آواره بیابان‏های بی‏چراغ شدند؛ یکی دو ستاره، خاموش شد تا صبح.

چه کشیدیم برادر! فقط یاد و ذکر خدا و تو و پدر و مادر و جدمان، قوت دلمان شده بود؛ وگرنه قصه به اینجا نمی‏رسید.

در راه، هر جا که شد، چراغ یاد تو را روشن کردیم.

چه که بر سر آل امیه نیاوردیم؛ کوفه می‏لرزید از طنین صدایمان.

هر اشکمان را بر چله کمان نشانده بودیم و قلب خواب‏آلودگان را نشانه رفته بودیم؛ اما امان از شام! تاریکی شام، بر روشنایی کلام ما پیشی می‏گرفت؛ اما ستاره سه ساله تو، آنجا را هم روشن کرد.

چه بگویم برای تو که از همه چیز باخبری؟! در این چهل روز، یک لحظه نوازش صدای تو، گوشم را تنها نگذاشت.

هر چه را باید می‏گفتم، به زبانم جاری می‏شد. همیشه گرمای دستان حمایتت را روی شانه‏هایم حس می‏کردم. یک آن، خودم را بی‏تو ندیدم؛ اما چه کنم که تو خواسته بودی هر لحظه نبودنت را به یاد دیگران بیندازم و بیدارشان کنم.

هر چه بود این چهل روز گذشت و من دوباره به دیدار تو آمدم.

حالا نمی‏خواهی برای دیدن خواهرت، از جای برخیزی؟

با کاروان بی‏رقیه

+ نوشته شده در  دوشنبه 28 بهمن1387ساعت 10:56  توسط هیئت حسينيه ی متوسلین حضرت رقيّه (س)  | 

اَلسَّلامُ عَلى وَلِىِّ اللَّهِ وَ حَبیبِهِ؛ اَلسَّلامُ عَلى خَلیلِ اللَّهِ وَ نَجیبِهِ ؛ اَلسَّلامُ عَلى صَفِىِّ اللَّهِ وَابْنِ صَفِیِّهِ؛اَلسَّلامُ عَلىَ الْحُسَیْنِ الْمَظْلُومِ الشَّهیدِ ؛ اَلسَّلامُ على اَسیرِ الْكُرُباتِ وَ قَتیلِ الْعَبَراتِ ؛ اَللّهُمَّ اِنّى اَشْهَدُ اَنَّهُ وَلِیُّكَ وَابْنُ وَلِیِّكَ وَ صَفِیُّكَ وَابْنُ صَفِیِّكَ الْفاَّئِزُ ؛ بِكَرامَتِكَ اَكْرَمْتَهُ بِالشَّهادَةِ وَ حَبَوْتَهُ بِالسَّعادَةِ وَاَجْتَبَیْتَهُ بِطیبِ الْوِلادَةِ ؛ وَ جَعَلْتَهُ سَیِّداً مِنَ السّادَةِ وَ قآئِداً مِنَ الْقادَةِ وَ ذآئِداً مِنْ الْذادَةِ ؛ وَاَعْطَیْتَهُ مَواریثَ الاَْنْبِیاَّءِ وَ جَعَلْتَهُ حُجَّةً عَلى خَلْقِكَ مِنَ الاَْوْصِیاَّءِ ؛ فَاَعْذَرَ فىِ الدُّعآءِ وَ مَنَحَ النُّصْحَ وَ بَذَلَ مُهْجَتَهُ فیكَ ؛ لِیَسْتَنْقِذَ عِبادَكَ مِنَ الْجَهالَةِ وَ حَیْرَةِ الضَّلالَةِ وَ قَدْ تَوازَرَ عَلَیْهِ مَنْ غَرَّتْهُ الدُّنْیا وَ باعَ حَظَّهُ بِالاَْرْذَلِ الاَْدْنى؛ وَ شَرى آخِرَتَهُ بِالثَّمَنِ الاَْوْكَسِ وَ تَغَطْرَسَ وَ تَرَدّى فى هَواهُ ؛ وَاَسْخَطَكَ وَاَسْخَطَ نَبِیَّكَ ؛ وَ اَطاعَ مِنْ عِبادِكَ اَهْلَ الشِّقاقِ وَالنِّفاقِ وَ حَمَلَةَ الاَْوْزارِ ؛ الْمُسْتَوْجِبینَ النّارَ فَجاهَدَهُمْ فیكَ صابِراً مُحْتَسِباً حَتّى سُفِكَ فى طاعَتِكَ دَمُهُ وَاسْتُبیحَ حَریمُهُ ؛ اَللّهُمَّ فَالْعَنْهُمْ لَعْناً وَبیلاً وَ عَذِّبْهُمْ عَذاباً اَلیماً ؛ اَلسَّلامُ عَلَیْكَ یَابْنَ رَسُولِ اللَّهِ اَلسَّلامُ عَلَیْكَ یَابْنَ سَیِّدِ الاَْوْصِیاَّءِ ؛ اَشْهَدُ اَنَّكَ اَمینُ اللهِ وَابْنُ اَمینِهِ عِشْتَ سَعیداً وَ مَضَیْتَ ؛ حَمیداً وَ مُتَّ فَقیداً مَظْلُوماً شَهیداً وَ اَشْهَدُ اَنَّ اللَّهَ مُنْجِزٌ ما وَعَدَكَ ؛ وَ مُهْلِكٌ مَنْ خَذَلَكَ وَ مُعَذِّبٌ مَنْ قَتَلَكَ وَ اَشْهَدُ اَنَّكَ وَفَیْتَ بِعَهْدِاللهِ ؛ وَ جاهَدْتَ فى سَبیلِهِ حَتّى اَتیكَ الْیَقینُ فَلَعَنَ اللهُ مَنْ قَتَلَكَ ؛ وَ لَعَنَ اللهُ مَنْ ظَلَمَكَ وَ لَعَنَ اللَّهُ اُمَّةً سَمِعَتْ بِذلِكَ فَرَضِیَتْ بِهِ ؛ اَللّهُمَّ اِنّى اُشْهِدُكَ اَنّى وَلِىُّ لِمَنْ والاهُ وَ عَدُوُّ لِمَنْ عاداهُ بِاَبى اَنْتَ وَ اُمّى یَابْنَ رَسُولِ اللَّهِ .

 اَشْهَدُ اَنَّكَ كُنْتَ نُوراً فىِ الاَْصْلابِ الشّامِخَةِ وَالاَْرْحامِ الْمُطَهَّرَةِ ؛ لَمْ تُنَجِّسْكَ الْجاهِلِیَّةُ بِاَنْجاسِها وَ لَمْ تُلْبِسْكَ الْمُدْلَهِمّاتُ مِنْ ثِیابِها ؛ وَ اَشْهَدُ اَنَّكَ مِنْ دَعاَّئِمِ الدّینِ وَ اَرْكانِ الْمُسْلِمینَ وَ مَعْقِلِ الْمُؤْمِنینَ ؛ وَ اَشْهَدُ اَنَّكَ الاِْمامُ الْبَرُّ التَّقِىُّ الرَّضِىُّ الزَّكِىُّ الْهادِى الْمَهْدِىُّ ؛ وَ اَشْهَدُ اَنَّ الاَْئِمَّةَ مِنْ وُلْدِكَ كَلِمَةُ التَّقْوى وَ اَعْلامُ الْهُدى ؛ وَالْعُرْوَةُ الْوُثْقى وَالْحُجَّةُ على اَهْلِ الدُّنْیا وَ اَشْهَدُ اَنّى بِكُمْ مُؤْمِنٌ ؛ وَ بِاِیابِكُمْ مُوقِنٌ بِشَرایِعِ دینى وَ خَواتیمِ عَمَلى وَ قَلْبى لِقَلْبِكُمْ سِلْمٌ ؛ وَ اَمْرى لاَِمْرِكُمْ مُتَّبِعٌ وَ نُصْرَتى لَكُمْ مُعَدَّةٌ حَتّى یَاْذَنَ اللَّهُ لَكُمْ ؛ فَمَعَكُمْ مَعَكُمْ لامَعَ عَدُوِّكُمْ صَلَواتُ اللهِ عَلَیْكُمْ وَ على اَرْواحِكُمْ ؛ وَ اَجْسادِكُمْ وَ شاهِدِكُمْ وَ غاَّئِبِكُمْ وَ ظاهِرِكُمْ وَ باطِنِكُمْ ؛ آمینَ رَبَّ الْعالَمینَ.

 

 ترجمه :

سلام بر ولى خدا و دوست او ؛ سلام بر خلیل خدا و بنده نجیب او ؛ سلام بر بنده برگزیده خدا و فرزند برگزیده‌اش ؛ سلام بر حسین مظلوم و شهید ؛

سلام بر آن بزرگوارى كه به گرفتاری‌ها اسیر بود و كشته اشكِ روان گردید ؛ دایا من به راستى گواهى دهم كه آن حضرت ولىّ (و نماینده) تو و فرزند ولىّ تو بود و برگزیده‌ات و فرزند برگزیده‌ات بود كه كامیاب شد ؛ به بزرگداشت تو؛ گرامیش كردى به وسیله شهادت و مخصوصش داشتى به سعادت و برگزیدى او را به پاكزادى ؛ و قرارش دادى یكى از آقایان (بزرگ) و از رهروان پیشرو و یكى از كسانى كه از حق دفاع كردند ؛ و میراث‌هاى پیمبران را به او دادى و از اوصیائى كه حجت تو بر خلقت هستند قرارش دادى ؛ او نیز در دعوت مردم جاى عذر و بهانه‌اى (براى كسى) نگذارد و بی‌دریغ خیرخواهى كرد و جان خود را در راه تو داد ؛ تا برهاند بندگانت را از (گرداب) جهالت و نادانى و سرگردانى (در وادى) گمراهى و چنان شد كه همدست شدند بر علیه آن حضرت كسانى كه دنیا فریبشان داد ؛ و فروختند بهره (كامل و سعادت خود را) به بهاى پست ناچیزى و بداد آخرتش را در مقابل بهائى اندك و بى مقدار و بزرگى كردند و خود را در چاه هوا و هوس سرنگون كردند، ؛ و تو و پیامبرت را به خشم آوردند ؛ و پیروى كردند از میان بندگانت آنانى را كه اهل دو دستگى و نفاق بودند و كسانى را كه بارهاى سنگین گناه به دوش مى‌كشیدند ؛ و بدین جهت مستوجب دوزخ گشته بودند آن حضرت (كه چنان دید) با شكیبائى و پاداش جوئى با آنها جهاد كرد تا خونش در راه پیروى تو ریخت و حریم مقدسش شكسته شد ؛ خدایا آنان را لعنت كن به لعنتى وبال دار و عذابشان كن به عذابى دردناك ؛ سلام بر تو اى فرزند رسول خدا؛ سلام بر تو اى فرزند آقاى اوصیاء ؛ گواهى دهم كه به راستى تو امانتدار خدا و فرزند امانت‌‌دار اویى سعادتمند زیستى و ستوده از دنیا رفتى ؛ و گمگشته و ستمدیده و شهید درگذشتى و نیز گواهى دهم كه خدا به راستى وفا كند بدان وعده‌اى كه به تو داده ؛ و به هلاكت رساند هر كه را كه دست از یاریت برداشت و عذاب كند كسى كه تو را كشت و گواهی دهم كه تو به خوبى وفا كردى به عهد خدا؛ و جهاد كردى در راه او تا مرگت فرا رسید خدا لعنت كند كسى كه تو را كشت ؛ و خدا لعنت كند كسى كه به تو ستم كرد و خدا لعنت كند مردمى كه شنیدند جریان كشتن و ستم تو را و بدان راضى بودند  ؛ خدایا من تو را گواه مى‌گیرم كه من دوست دارم هر كه او را دوست دارد و دشمنم با هر كه او را دشمن دارد پدرم و مادرم به فدایت اى فرزند رسول خدا .

 گواهى دهم كه تو به راستى نورى بودى در پشت پدرانى بلند مرتبه و رحم‌هایى پاكیزه ؛ كه آلوده‌ات نكرد اوضاع زمان جاهلیت به آلودگی‌هایش و در برت نكرد از لباس‌هاى چركینش ؛ و گواهى دهم كه به راستى تو از پایه‌هاى دین و ستون‌هاى محكم مسلمانان و پناهگاه مردمان با ایمان هستی ؛ و گواهى دهم كه تو به راستى پیشواى نیكوكار با تقوا و پسندیده و پاكیزه و راهنماى راه یافته‌اى ؛ و گواهى دهم كه همانا امامان از فرزندانت روح و حقیقت تقوا و نشانه‌هاى هدایت ؛ و رشته‌هاى محكم (حق و فضیلت) و حجت‌هایى بر مردم دنیا هستند و گواهى دهم كه من به شما ایمان دارم ؛ و به بازگشتتان یقین دارم با قوانین دینم و عواقب كردارم و دلم تسلیم دل شما است ؛ و كارم پیرو كار شما است و یاریم برایتان آماده است تا آن كه خدا در ظهورتان اجازه دهد ؛ پس با شمایم نه با دشمنان شما، درودهاى خدا بر شما و بر روان‌هاى شما ؛ و پیكرهایتان و حاضرتان و غائبتان و آشكارتان و نهانتان ؛ آمین اى پروردگار جهانیان.

 

+ نوشته شده در  دوشنبه 28 بهمن1387ساعت 10:22  توسط هیئت حسينيه ی متوسلین حضرت رقيّه (س)  | 

به نام خداى بخشاينده مهربان

لَكَ الْحَمْدُ يا ذَاالْجُودِ وَالْمَجْدِوَالْعُلى       تَبارَكْتَ تُعْطى مَنْ تَشاءُ وَتَمْنَعُ
ستايش تورا است اى صاحب جود و بزرگى و بلندى       بزرگى تو را است كه بهر كه خواهى بدهى و يا بازگيرى
اِلهى وَخَلاّقى وَحِرْزى وَمَوْئِلى       اِلَيْكَ لَدَى الاِْعْسارِ وَالْيُسْرِ اَفْزَعُ
اى معبود و آفريدگار و پناه و نگهدار من بدرگاه       تو در سختى و آسانى پناه برم
اِلهى لَئِنْ جَلَّتْ وَجَمَّتْ خَطيئَتى       فَعَفْوُكَ عَنْ ذَنْبى اَجَلُّ وَاَوْسَعُ
خدايا اگر خطايم بزرگ و زياد است       ولى گذشت تو از گناه من بزرگتر و وسيعتر است
اِلهى لَئِنْ اَعْطَيْتُ نَفْسِىَ سُؤْلَها       فَها اَنَا فى رَوْضِ النَّدامَةِ اَرْتَعُ
خدايا اگر من از خواهش نفس پيروى كنم       پس در آن حال من در چراگاه پشيمانى مى چرم
اِلهى تَرى حالى وَفَقْرى وَفاقَتى       وَاَنْتَ مُناجاتِى الخَفِيَّةَ تَسْمَعُ
خدايا خود تو حال من و ندارى و تهيدستيم را بينى       و تو رازهاى پنهان مرا مى شنوى
اِلهى فَلا تَقْطَعْ رَجاَّئى وَلا تُزِغْ       فُؤ ادى فَلى فى سَيْبِ جُودِكَ مَطْمَعٌ
خدايا پس اميدم را قطع مكن و منحرف مساز       به نوميدى دلم را كه من طمعكار باران سخايت هستم
اِلهى لَئِنْ خَيَّبْتَنى اَوْ طَرَدْتَنى       فَمَنْ ذَااَّلذى اَرْجُو وَمَنْ ذا اُشَفِّعُ
خدايا اگر نوميدم سازى يا از درگاهت برانى       پس به چه كسى اميد داشته باشم و كه را شفيع گردانم
اِلهى اَجِرْنى مِنْ عَذابِكَ اِنَّنى       اَسيرٌ ذَليلٌ خائِفٌ لَكَ اَخْضَعُ
خدايا از عذاب خود پناهم ده كه براستى من       اسير و خوار و ترسان و خاضع درگاه توام
اِلهى فَآنِسْنى بِتَلْقِينِ حُجَّتى       اِذا كانَ لى فِى الْقَبْرِ مَثْوَىً وَمَضْجَعٌ
خدايا بوسيله تلقين دليل و حجتم با من انس گير       در آن هنگام كه در گور منزل و ماءوى گيرم
اِلهى لَئِنْ عَذَّبْتَنى اَلْفَ حِجَّةٍ       فَحَبْلُ رَجاَّئى مِنْكَ لا يَتَقَطَّعُ
خدايا اگر هزار سال مرا عذاب كنى ولى       باز رشته اميد من از درگاه تو قطع نمى شود
اِلهى اَذِقْنى طَعْمَ عَفْوِكَ يَوْمَ لا       بَنُونَ وَلا مالٌ هُنا لِكَ يَنْفَعُ
خدايا مزه گذشتت را به من بچشان در آن روز       كه نه فرزندان و نه مال در آنجا سود بخشد
اِلهى لَئِنْ لَمْ تَرْعَنى كُنْتُ ضائِعاً       وَاِنْ كُنْتَ تَرْعانى فَلَسْتُ اُضَيَّعُ
خدايا اگر تو مراعاتم نكنى يكسره از بين رفته ام       و اگر تو مراعاتم كنى ضايع نگردم
اِلهى اِذا لَمْ تَعْفُ عَنْ غَيْرِ مُحْسِنٍ       فَمَنْ لِمُسىَّءٍ بِالْهَوى يَتَمَتَّعُ
خدايا اگر بنا شود جز از نيكوكار نگذرى       پس كيست اميد گنهكارى كه به هواى نفس كامرانى كرده
اِلهى لَئِنْ فَرَّطْتُ فى طَلَبِ التُّقى       فَها اَنَا اِثْرَ الْعَفْوِ اَقْفُو وَاَتْبَعُ
خدايا اگر در جستجوى پرهيزكارى كوتاهى كردم       ولى اينك بدنبال گذشت تو مى گردم و آنرا مى جويم
اِلهى لَئِنْ اَخْطاْتُ جَهْلاً فَطالَما       رَجَوْتُكَ حَتّى قيلَ ما هُوَ يَجْزَعُ
خدايا اگر از روى نادانى خطا كردم پس چه بسيار اميدوار       به تو بوده ام بطورى كه درباره ام گفتند باك ندارد
اِلهى ذُنُوبى بَذَّتِ الطَّوْدَ وَاْعتَلَتْ       وَصَفْحُكَ عَنْ دَنْبى اَجَلُّ وَاَرْفَعُ
خدايا گناهانم برتر و بلندتر از كوههاى بزرگ گشته       ولى چشم پوشى تو از گناه من بزرگتر و برتر است
اِلهى يُنَحّى ذِكْرُ طَوْلِكَ لَوْعَتى       وَذِكْرُ الْخَطايَا الْعَيْنَ مِنّى يُدَمِّعُ
خدايا ياد بخشش تو سوز درونم را بِبَرد       و ياد گناهان چشمانم را اشگبار كند
اِلهى اَقِلْنى عَثْرَتى وَامْحُ حَوْبَتى       فَاِنّى مُقِرُّ خائِفٌ مُتَضَرِّعٌ
خدايا لغزشم را ببخش و گناهم را محو كن       زيرا كه من به گناه اقرار داشته و ترسان و نالانم
اِلهى اَنِلْنى مِنْك رَوْحاً وَراحَةً       فَلَسْتُ سِوى اَبْوابِ فَضْلِكَ اَقْرَعُ
خدايا صفا و آسايشى از جانب خود به من ببخش       كه من جز درهاى فضل تو را نكوبم
اِلهى لَئِنْ اَقْصَيْتَنى اَوْ اَهَنْتَنى       فَما حيلَتى يا رَبِّ اَمْ كَيْفَ اَصْنَعُ
خدايا اگر دورم كنى يا بى اعتنائيم كنى       پس ديگر چه چاره كنم پروردگارا و يا چه بكنم ؟
اِلهى حَليفُ الْحُبِّ فى اللَّيْلِ ساهِرٌ       يُناجى وَيَدْعُو وَالْمُغَفَّلُ يَهْجَعُ
خدايا آنكه با دوستى تو دست بگريبانست شب را همه بيدار       و در مناجات و دعا است ولى غافل يكسره در خواب
اِلهى وَهذَا الْخَلْقُ ما بَيْنَ نائِمٍ       وَمُنْتَبهٍ فى لَيْلِهِ يَتَضَرَّعُ
خدايا اين مردم هم يك دسته شبها خواب       و دسته اى بيدار و به تضرع مشغولند
وكُلُّهُمُ يَرجُو نَوالَكَ راجِياً       لِرَحْمَتِكَ الْعُظْمى وَفِى الْخُلْدِ يَطْمَعُ
و همگى به اميد عطاى تواءند و اميدوار       به رحمت بزرگ تو و طمع بهشت برين دارند
اِلهى يُمَنّينى رَجاَّئى سَلامَةً       وَقُبْحُ خَطيئاتِى عَلَىَّ يُشَنِّعُ
خدايا اميد من مرا آرزومند سلامتى مى كند       ولى زشتى گناهانم مرا به رسوايى تهديد مى كند
اِلهى فَاِنْ تَعْفُو فَعَفْوُكَ مُنْقِذى       وَاِلاّ فَبِالذَّنْبِ الْمُدَمِّرِ اُصْرَعُ
خدايا اگر بگذرى گذشت تو نجات بخش من است       وگرنه من با اين گناه مهلك به نابودى درافتم
اِلهى بِحَقِّ الْهاشِمىِّ مُحَمَّدٍ       وَحُرْمَةِ اَطْهارٍ هُمُ لَكَ خُضَّعٌ
خدايا به حق محمد هاشمى       و به حرمت پاكانى كه به درگاهت خاضعند
اِلهى بِحَقِّ الْمُصْطَفى وَابْنِ عَمِّهِ       وَحُرْمَةِ اَبْرارٍ هُمُ لَكَ خُشَّعٌ
خدايا به حق محمد مصطفى و پسر عمويش (على )       و به حرمت نيكانى كه بدرگاهت خاشعند
اِلهى فَاَنْشِرْنى عَلى دينِ اَحْمَدٍ       مُنيباً تَقِيّاً قانِتاً لَكَ اَخْضَعُ
خدايا مرا بر دين احمد در قيامت برانگيز       در حال انابه و پرهيزكارى و فروتنى و خضوع
وَلا تَحْرِمَنّى يا اِلهى وَسَيِّدى       شَفاعَتَهُ الْكُبْرى فَذاكَ الْمُشَفَّعُ
و مرا محروم مكن اى معبود و آقايم از       آن شفاعت بزرگش كه شفاعت او پذيرفته است
وَصَلِّ عَلَيْهِمْ ما دَعاكَ مُوَحِّدٌ       وَناجاكَ اَخْيارٌ بِبابِكَ رُكَّعٌ
و درود فرست بر ايشان تا زمانى كه يكتاپرستى به درگاهت       دعا كند و نيكان با تو در مناجات و به درگاهت در ركوعند
 
+ نوشته شده در  سه شنبه 25 تیر1387ساعت 22:59  توسط هیئت حسينيه ی متوسلین حضرت رقيّه (س)  | 
در یکى از روزها، صبحگاهان امام على علیه السلام فرمود: فاطمه جان آیا غذایى دارى تا از گرسنگى بیرون آیم؟ پاسخ دادند: نه، به خدایى که پدرم را به نبوت و شما را به امامت برگزید سوگند، دو روز است که در منزل غذاى کافى نداریم و در این مدت شما را بر خود و فرزندانم در طعام ترجیح دادم. امام علیه السلام با تأسف فرمودند: فاطمه جان چرا به من اطلاع ندادى تا به دنبال تهیه غذا بروم؟ حضرت زهرا علیها السلام فرمودند: اى اباالحسن، من از پروردگام خود حیا میکنم که چیزى را که تو بر آن توان و قدرت ندارى، درخواست نمایم.

(بحار الانوار، ج 59، ص 43)

کسی که عبادتهاى خالصانه خود را به سوى خدا فرستد، پروردگار بزرگ بهترین مصلحت او را به سویش فرو خواهد فرستاد.

(بحار الانوار، ج 70، ص 249)

پاداش خوشرویى در برابر مؤمن بهشت است و خوشرویى با دشمن ستیزه جو، انسان را از عذاب آتش باز مىدارد.

(بحار الانوار، ج 75، ص 401)

حضرت فاطمه سلام الله علیها به پدر گرامىشان عرض کردند: اى رسول خدا زنان قریش به منزل من وارد شدند و گفتند: پیامبر تو را همسر کسى قرار داد که سرمایهاى ندارد. رسول اکرم صلى الله علیه وآله وسلم در جواب فرمودند: قسم به خدا دخترم، در خیرخواهى تو کوتاهى نکردهام که تو را به اولین مسلمان و عالمترین و بردبارترین اشخاص تزویج نمودهام.

دخترم، همانا خداى عزوجل نگاهى به زمین افکند و از اهل آن دو نفر را برگزید، که یکى از آن دو را پدرت و دیگرى را شوهرت قرار داد.

(بحار الانوار، ج 43، ص 133)

ما اهل بیت رسول خدا، وسیله ارتباط خدا با مخلوقات و برگزیدگان خداییم، ما جایگاه پاک خدا و دلیلهاى روشن او و وارثان پیامبران الهى مىباشیم.

(نهج البلاغه لابن ابی الحدید، ج 16 ص 211)

خداوند اطاعت و پیروى از ما اهل بیت علیهم السلام را سبب برقرارى نظم اجتماعى در امت اسلامى، و امامت و رهبرى ما را عامل وحدت و در امان ماندن از تفرقهها قرار داده است.

(احتجاج طبرسى، ایران: انتشارات اسوه، ج 1، ص 258)

پیامبر صلى الله علیه وآله و سلم و على علیه السلام دو پدر امت اسلام مىباشند، که اگر مردم از آنان پیروى کنند، کجىها و انحرافاتشان را اصلاح نموده و آنها را از عذاب جاویدان نجات مىدهند، و اگر همراه و یاورشان باشند نعمتهاى همیشگى خداوندى را ارزانیشان مىدارند.

(بحارالانوار، ج 23، ص 259)

از حضرت فاطمه علیها السلام روایت شده که رسول خدا فرمودند: امام همچون کعبه است که باید به سویش روند، نه آنکه (منتظر باشند تا) او به سوى آنها بیاید.

(بحارالانوار، جلد 36، ص 353)

همانا خوشبخت حقیقى کسى است که على علیه السلام را دوست بدارد.

(مجمع الزوائد علامه هیثمى، ج 9، ص 132)

کسى که پس از خوردن غذا، با دستى آلوده و چرب بخوابد، هیچ کس جز خودش را سرزنش ننماید.

(کنزل العمال، ج 15، ص 242، ح 40759)

 

اما حقانیت من در مالکیت فدک، همانا خداوند بزرگ آیه آت ذاالقربى حقه، را وقتى در قرآن کریم بر رسول خدا نازل فرمود، من و فرزندانم نزدیکترین مردم به پیامبر صلى الله علیه وآله و سلم بودیم، پس رسول خدا فدک را به من و فرزندانم هدیه فرمود.

(مستدرک الوسایل، ج 7، ص 291)

براى مؤمن، خرما هدیه خوبی است.

(کنزالعمال، ج 12، ص 339، ح 35305)

حضرت فاطمه زهرا علیها السلام فرمود: وقتی آیه 63 سوره نور نازل شد که: اى مسلمانان، رسول خدا را آن گونه که همدیگر را مى خوانید، صدا نکنید، ترسیدم که رسول خدا را با لفظ ،اى پدر، بخوانم، من هم مانند دیگران پدر را با نام ،یا رسول الله، صدا زدم. دو سه بار که پدر را با این نام خواندم، رو به من کرده فرمودند:

اى فاطمه! این آیه درباره تو و خانواده تو و نسل تو نازل نشده است. فاطمه جان! تو از منى و من از تو، همانا این آیه براى ادب کردن آدمهاى خشن و درشت خوهاى قریشن انسانهاى خودخواه و متکبر، نازل شده است. دخترم تو با جمله ،پدرجان، خطاب کن که مایه حیات قبل من است و خداوند را خوشنود مىکند.

(بحارالانوار، ج 34، ص 33)

مردى نابینا از حضرت فاطمه علیها السلام اذن خواست که داخل خانه شود. فاطمه علیها السلام خود را از او مستور کرد. پیغمبر خدا صلى الله علیه و آله و سلم به فاطمه فرمود: به چه سبب خود را مستور کردى و حال این که این مرد نابینا تو را نمىبیند؟ حضرت زهرا سلام الله علها پاسخ دادند: اگر او مرا نمى بیند من او را مىنگرم، و اگر چه او نمىبیند اما بوى زن را استشمام مىکند. رسول خدا پس از شنیدن سخنان دخترش فرمود: شهادت مىدهم که تو پاره تن منى.

(بحار الانوار، ج 43، ص 91)

خداى تعالى ایمان را براى پاکیزگى از شرک قرار داد. و نماز را براى دورى از تکبر و خودخواهى.

(احتجاج طبرسى، ایران، انتشارات اسوه، ج 1، ص 258)

خداى تعالى زکات را مایه پاکى جان و فزونى روزى و روزه را براى پابرجایى اخلاص قرار داد.

(احتجاج طبرسى، ایران،انتشارات اسوه، ج 1، ص 258)

خداى تعالى حج را موجب استحکام دیانت، و عدالت را مایه وحدت و هماهنگى دلها قرار داد.

(احتجاج طبرسى، ایران، انتشارات اسوه، ج 1، ص 258)

خداوند جهاد را موجب عزت و هیبت اسلام، و صبر را وسیله استحقاق و شایستگى پاداش حق تعالى قرار داد.

(احتجاج طبرسى، ایران، انتشارات اسوه، ج 1، ص 258)

خداوند امر به معروف را جهت اصلاح جامعه واجب فرمود.

(احتجاج طبرسى، ایران، انتشارات اسوه، ج 1، ص 258)

خداى تعالى نیکى به پدر و مادر را واجب فرمود تا از خسم او در امان بمانند، و دستگیرى از خویشان را موجب افزایش عمر و سبب فزونى جمعیت و قدرت قرار داد.

(احتجاج طبرسى، ایران، انتشارات اسوه، ج 1، ص 259)

خداى تعالى قصاص را وسیله حفظ جانها و وفاى به نذر را براى رسیدن به مغفرت و آمرزش قرار داد.

(احتجاج طبرسى، ایران، انتشارات اسوه، ج 1، ص 259)

خداى تعالى مراعات کامل وزن و پیمانه را براى جلوگیرى از کم فروشى و نهى از شرابخوارى را براى پرهیز از پلیدى تشریع نموده است.

(احتجاج طبرسى، ایران، انتشارات اسوه، ج 1، ص 259)

خداى تعالى پرهیز از افترا و دشنام را براى دور شدن از لعنت واجب فرموده و دزدى را منع کرد تا راه عفت پویند.

(احتجاج طبرسى، ایران، انتشارات اسوه، ج 1، ص 259)

خداوند شرک را حرام فرمود تا به اخلاص طریق بندگى و یکتاپرستى جویند، پس چنانکه باید، ترس از خدا را پیشه گیرید و جز مسلمان نمیرید و آنچه فرموده است به جا آرید و خود را از آنچه نهى کرده باز دارید که تنها دانایان از خدا مىترسند.

(احتجاج طبرسى، ایران، انتشارات اسوه، ج 1، ص259 – آل عمران،101)

حضرت فاطمه زهرا سلام الله علیها در جواب سلمان که برای فقیرى تقاضاى کمک داشت فرمود:

اى سلمان! سوگند به خداوندى که حضرت محمد صلى الله علیه وآل را به پیامبرى برگزید، سه روز است که غذا نخوردهایم و فرزندانم حسن و حسین علیهما السلام از شدت گرسنگى بىقرارى مىکردند و خسته و مانده به خواب رفتهاند. اما من نیکى و نیکوکارى را که درب منزل مرا کوبیده است، رد نمىکنم.

(بحار الانوار،ج 43، ص 72)

پروردگارا! بزرگا! به حق پیامبرانى که آنها را برگزیدى و به گریههاىحسن و حسین در فراق من، از تو مىخواهم گناهان شیعیان من و شیعیان فرزندان مرا ببخشایى.

(ذخائر العقبى، ص 53 – کوکب الدرى، ج 1، 2 196)

امام حسن مجتبى علیه السلام فرمود: مادرم فاطمه علیها السلام را دیدیم که شب جمعه تا صبح مشغول عبادت و رکوع و سجود بود، و شنیدم که برای مؤمنین دعا مىکرد و اسامى آنان را ذکر مىنمود و براى آنان بسیار دعا مىکرد ولى براى خودش دعا نکرد، پس به او عرض کردم: مادر! چرا همان طور که براى دیگران دعا کردى براى خودت دعا نکردى، فرمود: پسرم! اول همسایه و سپس خود و اهل خانه.

(بحار الانوار، ج 43، ص 81)

روزى حضرت فاطمه علیها السلام خطاب به حضرت امیرالمؤمنین علیه السلام فرمود: على جان! نزدیک بیا تا اطلاع دهم شما را از آنچه در گذشته اتفاق افتاد و آنچه در حال به وقوع پوستن است وآنچه در آینده رخ خواهد داد تا روز قیامت هنگامه برپایى رستاخیز.

(بحار الانوار، ج 43 ص 8)

حضرت زهرا سلام الله علیها در رابطه با دعاى روز جمعه از رسول گرامى اسلام نقل فرمودند که: در روز جمعه ساعتی است که هر خواسته خیر و نیکویى در آن ساعت به اجابت مىرسد. پرسیدم: یا رسول الله! کدام ساعت است؟ فرمودند: آنگاه که نصف خورشید در افق پنهان شود.

(کنزل العمال، ج 7، ص 766)

بهترین شما کسانى هستند که در برخورد با مردم نرمتر و مهربانترند و با همسرانشان مهربان وبخشندهاند.

(دلایل الامامه طبرى، ص 7)

اگر روزه، زبان و گوش و دست و پاى روزهدار را از ارتکاب اعمال ناپسند حفظ نکند، روزه را مىخواهد چه کند (و به چه دردش مىخورد؟)

(مستدرک الوسایل، ج 7 ص 366)

وقتى امام حسن و امام حسین علیها السلام مریض شدند، به حضرت على علیه السلام گفتند: چرا براى سلامتى دو فرزندت نذر نمىکنى؟ ... پس حضرت فاطمه علیها السلام فرمود: اگر فرزندانم شفا یابند، سه روز براى خدا جهت شکرگزارى روزه خواهم گرفت.

(بحارالانوار،ج 35، ص 245)

آنچه براى زنان نیکوست این است که (بدون ضرورت) مردان نامحرم را نبینند، و نامحرمان نیز آنها را ننگرند.

(بحارالانوار، ج 37، ص 69)

اى رسول خدا، سلمان از سادگى لباس من تعجب نمود، سوگند به خدایى که تو را مبعوث فرمود، مدت پنج سال است فرش خانه ما پوست گوسفندى است که روزها بر روى آن شترمان علف مىخورد و شبها بر روى آن مىخوابیم، و بالش ما چرمى است که از لیف خرما پوشیده شده است.

(بحارالانوار، ج ، ص 303)

آن لحظهاى که زن در خانه خود مىماند، (و به امور زندگى و تربیت فرزند مىپردازد) به خدا نزدیکتر است.

(بحارالانوار،ج 43،ص 92)

به او گفته شد: اى دختر رسول خدا، دستهایت زخم شده است، خود را به زحمت مینداز. در کنار شما خدمتکار منزلتان فضه ایستاده است. کار منزل را به او واگذار. حضرت زهرا علیها السلام پاسخ داد: رسول خدا (صلى الله علیه و اله) به من سفارش فرمود که کارهاى خانه را با فضه تقسیم کنم، یک روز او کار کند و روز دیگر من، دیروز نوبت او بود و امروز نوبت من است.

(الخرائج و الجرائح لقطب الدین راوندى، ص530)

حضرت على و فاطمه علیهما السلام در تقسیم و ظایف زندگى زناشویى از رسول خدا صلى الله علیه و آله راهنمایى خواستند. فرمودند: کارهاى داخل منزل را فطمه علیها السلام و کارهاى بیرون از منزل را على علیه السلام انجام دهد. پس حضرت زهرا علیها السلام با خوشحالى فرمود: جز خدا کسى نمىداند که از این تقسیم کار تا چه اندازه خوشحال شدم، زیرا رسول خدا مرا از انجام کارهایى که مربوط به مردان است بازداشت.

(بحارالانوار،ج 43،ص 81)

حضرت زهرا سلام الله علیها در لحظههاى واپسین زندگى، پس از وضو گرفتن به اسماء بنت عمیس فرمود: اى اسماء! عطر مرا همان عطرى که همیشه مىزنم، و پیراهنى را که همیشه در آن نماز مىگزارم بیاور و بر بالینم بنشین، هرگاه وقت نماز شد مرا از خواب بیدار کن، اگر بیدار شدم که نماز مىگزارم و اگر بیدار نشدم کسى را بدنبال على علیه السلا بفرست.

(کشف الغمة، بیروت، دارالاضواء، ج 2، ص 122)

حضرت فاطمه سلام الله علیها به زن مؤمنهاى که در یک بحث دینى و عقیدتى بر زنى فاسد و از دشمنان اهل بیت علیهم السلام غلبه کرده و بسیار خوشحال بود، فرمود: همانا شادى فرشتگان در غلبه تو بر آن زن معاند، بیش از شادى توست و اندوه و نگرانى شیطان و دوستان شیطان در این شکست بیشتر و شدیدتر از آن زن شکست خورد است.

(بحارالانوار، ج 2، ص 8)

آنگاه که در روز قیامت برانگیخته شوم، از گناهکاران امت پیامبر صلى الله علیه و آله و سلم شفاعت خواهم کرد.

(احقاق الحق، ج 10، ص 367)

اگر به آنچه به شما امر مىکنم عمل مىکنى و از آنچه شما را بر حذر مىدارم دورى مىکنى از شیعیان ما مىباشى، و الا هرگز.

(بحارالانوار، ج 68، ص 155)

شیعیان ما از بهترین افراد اهل بهشتند، و همه دوستان ما و دوستان دوستان ما و دشمنان دشمنان ما و کسى که با قلب و زبان تسلیم ما اهل بیت شده، در صورتى که از اوامر ما سرپیچى کنند و نواهى و موارد پرهیز را محترم نشمرند از شیعیان واقعى ما نخواهند بود. با این حال جایگاهشان در بهشت خواهد بود ولى بعد از پاک شدن از گناهان به وسیله بلاها و مصیبتها در دنیا، با تحمل مشکلات و شدائد روز قیامت و یا قرار گرفتن اندک زمانى در طبقات بالاى جهنم و چشیدن عذاب، تا اینکه ما به خاطر دوستىشان با ما نجاتشان داده و آنان را به پیشگاه خودمان انتقال خواهیم داد.

(بحارالانوار، ج 68، ص 155)

پیامبر گرامى اسلام صلى الله علیه و آله حوادث تلخ آینده را براى حضرت زهرا سلام الله علیها توضیح داد و به شهادت حضرت ابا عبدالله الحسین علیه السلام اشاره کرد. حضرت فاطمه علیها السلام فرمود: اى پدر! چه کسى فرزندم و نور چشم و میوه دلم، حسین علیه السلام را شهید مىکند؟ فرمود: بدترین افراد امت من. حضرت زهرا علیها السلام پرسید: اى پدر سلام مرا به حضرت جبرئیل برسان و از او بپرس که در کجا حسین مرا شهید مىکنند؟ رسول خدا صلى الله علیه و آله فرمود: در سرزمینى که به آن کربلا مىگویند. پس حضرت زهرا علیها السلام فرمود: اى پدر! در برابر خواستههاى خدا تسلیم و راضىام و به خدا توکل کردهام.

(نهج الحیاة، ص 208)

یکى از زنان مدینه خدمت زهرا علیها السلام رسید و گفت: مادر پیرى دارم که در مسایل نماز سؤالاتی دارد و مرا فرستاده است تا مسایل شرعى نماز را از شما بپرسم. حضرت زهرا فرمود: بپرس. و آنگاه مسایل فراوانى مطرح کرد و پاسخ شنید. در ادامه پرسشها آن زن خجالت کشید و گفت: اى دختر رسول خدا پیش از این نباید شما را به زحمت اندازم. حضرت فاطمه علیها السلام فرمودند: بازهم بیا و أنچه سوال دارى بپرس، أیا اگر کسى را روزى اجیر نمایند که بار سنگینى را به بام بالا ببرد و در مقابل صد هزار دینار طلا مزد بگیرد، چنین کارى براى او دشوار است؟ گفت: خیر. حضرت ادامه دادند: من هر مسالهاى را که پاسخ مىدهم، بیش از فاصله بین زمین و عرش گوهر و لولو پاداش مىگیرم، پس سزاوارتر است که بر من سنگین نیاید.

(بحارالانوار، ج 2، ص 3)

اى اباالحسن، در همین ساعت به خواب رفتم، پس محبوبم رسول خدا را در قصرى از مروارید سفید دیدم. چون مرا دید، فرمود: دخترم! به نزد من بشتاب که سخت مشتاق توام. بىصبرانه پاسخ دادم: سوگند به خدا، پدرجان! اشتیاق من براى زیارت شما شدیدتر است. در این هنگام پدرم فرمود: تو امشب در پیش ما خواهى بود. على جان! رسول خدا آنچه وعده دهد راست است و به آنچه عهد و پیمان بندد وفا مىکند.

(بحارالانوار، ج 43، ص 179)

فرزندانم دیشب را گرسنه به روز آوردند، فرزند کوچک من حسین در میدان جنگ کشته مىشود. در کربلا فرزندم را با حیله و تزویر شهید مىکنند. واى و نکبت و عذاب بر قاتلانش باد.

(بحارالانوار، ج35، ص 239)

از دنیاى شما سه چیز محبوب من است: 1) تلاوت قرآن، 2) نگاه به چهره رسول خدا صلى الله علیه وآله و سلم، 3) انفاق در راه خدا.

(نهج الحیاة، ص 271)

اى اباالحسن! همانا رسول خدا صلى الله علیه وآله و سلم با من پیمان بسته و خبر داده است که من اول کسى خواهم بود که به آن حضرت مىپیوندم و گریزى از آن نیست. پس علىجان، در برابر اوامر و فرمان و خواست خداوند بزرگ بردبار وبه حکم او راضى باش.

(نهج الحیاة، ص 233)

تلاوت کننده سورههاى حدید و واقعه و الرحمن، در آسمانها و زمین اهل بهست خوانده مىشود.

(کنزالعمال، ج 1، ص582)

در سر سفره غذا، دوازده دستور العمل ارزشمند وجود دارد که سزاوار است هر مسلمانى آنها را بشناسد چهارتاى آن واجب و چهار تاى آن مستحب و چهار تاى آن نشانه ادب است. چهار دستور العمل واجب عبارتند از: 1) شناخت و معرفت پروردگار (که نعمتها از اوست) 2) راضى به نعمتهاى خدا بودن 3) گفتن بسم الله الرحمن الرحیم در آغاز غذا 4) شکر و سپاسگزارى خدا.

چهار دستور العمل مستحب عبارتند از: 1) وضو گرفتن قبل از خوردن غذا 2)نشستن به جانب چپ 3) در حال نشسته غذا خوردن 4) غذا خوردن با سه انگشت.

چهار دستورالعملى که نشانه ادب است: 1) از آنچه در پیش روى در پیش روى شماست بخورید. 2) لقمههاى کوچک بردارید 3) غذا را خوب بجوید و با شدت نرم کنید. 4) کمتر در صورت دیگران هنگام غذا خوردن بنگرید.

(عوالم العلوم للعلامة البحرانی، ج 11، ص 620)

روزى پدرم رسول خدا که درود خدا بر او و خاندان او باد به على علیه السلام نگاه کرد و سپس با اشاره به او فرمود: این مرد و پیروان او در بهشتند.

(ینابیع المودة، ص 257)

رسول گرامى اسلام که درود خدا بر او خاندان او باد به على علیه السلام فرمود: اى اباالحسن همانا تو و پیروان تو در بهشت موعود خواهید بود.

(نهج الحیاة، ص 326)

حضرت فاطمه زهرا علیها السلام فرمود: پیامبر گرامى اسلام فرمودند: فاطمه پاره تن من است، پس هر که او را بیازارد مرا آزرده است.

(بحارالانوار، ج 28، ص 303)

در خدمت مادر باش، زیرا بهشت زیر پاى مادران است.

(نهج الحیاة، ص 312)

حسن جان! مانند پدرت على علیه السلام باش و ریسمان را از گردن حق بردار خداى احسان کننده را پرستش کن و با افراد دشمن و کینهتوز دوستى مکن

(بحارالانوار، ج 43، ص286)

+ نوشته شده در  یکشنبه 12 خرداد1387ساعت 15:11  توسط هیئت حسينيه ی متوسلین حضرت رقيّه (س)  | 

 

 

زیارت فاطمة الزهراء (علیها السلام)

« اَلسَّلامُ عَلَیکِ یابِنتَ رَسُولِ اللهِ ، اَلسَّلامُ عَلَیکِ یابِنتَ نَبیِّ اللهِ ، اَلسَّلامُ عَلَیکِ یابِنتَ حَبیبِ اللهِ ، اَلسَّلامُ عَلَیکِ یابِنتَ خَلیلِ اللهِ ، اَلسَّلامُ عَلَیکِ یابِنتَ صَفىِّ اللهِ ، اَلسَّلامُ عَلَیکِ یابِنتَ أَمینِ اللهِ ، اَلسَّلامُ عَلَیکِ یابِنتَ خَیرِ خَلقِ اللهِ ، اَلسَّلامُ عَلَیکِ یابِنتَ أَفضَلِ أَنبِیاءِ اللهِ وَرُسُلِهِ وَمَلائِکَتِهِ ، اَلسَّلامُ عَلَیکِ یابِنتَ خَیرِ البَرِیَّةِ ، اَلسَّلامُ عَلَیکِ یاسَیِّدَةِ نِساءِ العالَمینَ مِنَ الاَوَّلینَ وَالاخِرینَ ، اَلسَّلامُ عَلَیکِ یازَوجَةَ وَلىّ اللهِ وَخَیرِ الخَلقِ بَعدَ رَسُولِ اللهِ ، اَلسَّلامُ عَلَیکِ یاأُمَّ الحَسَنِ وَالحُسَینِ سَیِّدَی شَبابِ أَهلِ الجَنَّةِ ، اَلسَّلامُ عَلَیکِ أَیَّتُها الصِّدّیقَةُ الشَّهَیدَةُ ، اَلسَّلامُ عَلَیکِ أَیَّتُهاالرَّضِیَّةُ المَرضِیَّةُ ، اَلسَّلامُ عَلَیکِ أَیَّتُهاالفاضِلَةُ الزَّکِیَّةُ ، اَلسَّلامُ عَلَیکِ أَیَّتُها الحَوراءُ الاِنسِیَّةُ ، اَلسَّلامُ عَلَیکِ أَیَّتُها التَّقِیَّةُ النَّقِیَّةُ ، اَلسَّلامُ عَلَیکِ أَیَّتُها الُمحَدَّثَةُ العَلیمَةُ ، اَلسَّلامُ عَلَیکِ أَیَّتُها المَظلومَةُ المَغصُوبَةُ ، اَلسَّلامُ عَلَیکِ أَیَّتُها المُضطَهَدَةُ المَقهُورَةُ ، اَلسَّلامُ عَلَیکِ یافاطِمَةُ بِنتَ رَسُولِ اللهِ وَرَحمَةُ اللهِ وَبَرَکاتُهُ . صَلَّى اللهُ عَلَیکِ وَعَلى رُوحِکِ وَبَدَنِکِ ، أشهَدُ أَنَّکِ مَضَیتِ عَلى بَیِّنَة مِن رَبِّکِ وَاَنَّ مَنْ سَرَّکِ فَقَد سَرَّ رَسُولَ اَللهِ وَمَن جَفاکِ فَقَد جَفا رَسُولَ اللهِ وَمَن آذاکِ فَقَد آذى رَسُولَ اللهِ وَمَن وَصَلَکِ فَقَد وَصَلَ رَسُولَ اللهِ وَمَن قَطَعَکِ فَقَد قَطَعَ رَسُولَ اللهِ ، لاَنَّکِ بِضعَةٌ مِنهُ وَرُوحُهُ الَّذی بَینَ جَنبیَهِ کَما قالَ صَلَّى اللهُ عَلَیهِ وَآلِهِ وَسلَّمَ . أُشهِدُ اللهَ وَرَسُولَه وَملائِکَتَهُ اَنّی راض عَمَّن رَضیتِ عَنهُ ساخِطٌ عَلى مَن سَخِطتِ عَلَیهِ ، مُتَبرّیٌ مِمَّن تَبَّرأتِ مِنهُ ، مُوال لِمَن والَیتِ ، مُعاد لِمَن عادَیتِ ، مُبغِضٌ لِمَن أَبغَضْتِ ، مُحِبُّ لِمَن أَحبَبْتِ ، وَکَفى بِاللهِ شَهیداً وَحَسیباً ، وَجازِیاً وَمُثیباً »  پس از آن مىگویى : « وَصَلَّى اللهُ عَلَیکِ ، وَعَلى أَبِیکِ مُحَمَّد رَسُولِ الله ، وَعَلى بَعلِکِ اَمِیرِ المُؤمِنینَ ، وَعَلى اَبنائِکِ الائِمَةِ الطّاهِرینَ وَسَلّمَ تَسلیماً کَثیراً » .

ترجمه زیارت حضرت زهرا سلام الله علیها

اى آنکه خدایى که تو را خلق کرد پیش از خلقت بیازمود و در آن آزمایش بر هرگونه بلا و مصیبت تو را شکیبا و بردبار گردانید. و ما چنین پنداریم که دوستان شما هستیم و مقام بزرگى شما را تصدیق مىکنیم و بر هر دستور و تعلیمات الهى که پدر شما و وصیش که درود حق بر او و آلش باد براى ما آورد صبور و مطیع خواهیم بود پس ما درخواست مىکنیم هرگاه که مصدق و مؤمن به شما هستیم که ما را بواسطه این تصدیق به رسول و وصیش، خدا به شما ملحق فرماید تا به ما مژده رسد که بواسطه دوستى شما ما را از گناهان پاک سازد. سلام بر تو اى دختر رسول خدا. سلام بر تو اى دختر پیغمبر خدا. سلام بر تو اى دختر حبیب خدا. سلام بر تو اى دختر دوست خاص خدا. سلام بر تو اى دختر بنده خالص خدا. سلام بر تو اى دختر امین خدا. سلام بر تو اى دختر بهترین خلق خدا. سلام بر تو اى دختر بهترین پیغمبران و رسولان و فرشتگان خدا. سلام بر تو اى دختر بهترین خلق . سلام بر تو اى سیده زنان عالم از اولین و آخرین سلام بر تو اى زوجه ولى خدا (امیرالمؤمنین) و بهترین تمام خلق بعد از رسول خدا سلام بر تو اى مادر حسن و حسین دو سید جوانان اهل بهشت. سلام بر تو اى صدیقه طاهره که به راه دین شهید گردیدى سلام بر تو اى آنکه خدا از تو خوشنود و تو از خدا خشنودى سلام بر تو اى صاحب فضیلت و پاکیزه صفات. سلام بر تو اى انسیه حوراء. سلام بر تو اى ذات متقى پاک گوهر. سلام بر تو اى آنکه به الهام خدا دانا بودى سلام بر تو اى مظلوم (و اى عصمت) که حق تو را غصب کردند. سلام بر تو اى ستم کشیده و مقهور دشمنان دین. سلام بر تو اى فاطمه دختر رسول خدا و رحمت و برکات حق بر تو باد. درود خدا بر تو و بر جسم و جان تو باد. گواهى مىدهم که چون تو از جهان رفتى با مقام یقین و دلیل روشن از جانب پروردگار بودى و هر که تو را مسرور و شاد ساخته رسول خدا که درود خدا بر او و آلش باد را شاد ساخته و هر که در حق تو جفا و ظلم کرد به رسول خدا که درود خدا بر او و آلش باد ظلم و جفا کرده و هر که تو را آزرده کرد رسول خدا که درود خدا بر او و آلش باد را آزرده است و هر که به تو پیوست به رسول خدا که درود خدا بر او و آلش باد پیوسته و هرکه از تو بریده از رسول خدا که درود خدا بر او و آلش باد بریده است زیرا تو پاره تن پیغمبر و روح مقدس آن بز گوارى. خدا را گواه مىگیرم و رسول او و فرشتگان را که من از آن کس راضیم که شما از او راضى هستید و خشمگینم از هر که شما از او خشمگین هستید. بیزارم از آنکه شما از او بیزارید. دوستم با آنکه شما با او دوستید و دشمنم با هرکه شما با او دشمنید. ناراضیم از هرکه شما از او ناراضى هستید و محبوب من است هر که محبوب شماست و بر صدق گواهى من خدا کافى است که گواه و محاسب و جزا دهنده و ثواب بخشنده است.

+ نوشته شده در  دوشنبه 30 اردیبهشت1387ساعت 12:54  توسط هیئت حسينيه ی متوسلین حضرت رقيّه (س)  | 

آیه تطهیر و فاطمه(س)

در میان چهارده معصوم، از زنان فقط فاطمی زهرا را داریم که حلقی اتصال مابین نبوت و امامت است. خداوند نسل رسول الله را به واسطی او حفظ فرموده وگرنه نسلی از آن حضرت باقی نمی ماند و به حق مصداق بزرگی از مصادیق (کوثر) است که به رسول الله به حکم (انا اعطیناک الکوثر) عطا گردیده است.
فاطمی زهرا فرزند رسول الله (ص)، همسر ولی الله ومادر اوصیاء الله است که خداوند در آیی تطهیر به پاکی او شهادت می دهد، او بهترین زنان از گذشتگان و آیندگان تا روز قیامت می باشد و پدرش درباری او (سیدة نساء العالمین من الاولین و الآخرین) فرموده است.

روزی رسول خدا (ص) در منزل همسرش ام سلمه بود، فاطمه زهرا (سلام الله علیها) طعامی برای آن حضرت آورد، حضرت فرمود: زهرای عزیزم برو شوهرت علی و فرزندانت حسن و حسین را نیز پیش من بیاور، فاطمه رفت بعد از ساعتی هر چهار نفر به محضر آن حضرت آمدند و از آن طعام میل فرمودند. ام سلمه گوید: من در گوشه منزل مشغول نماز بودم، رسول خدا بر روی رختخواب نشسته و زیرش عبائی که بافت خیبر بود قرار داشت، در آن هنگام آیی تطهیر نازل گردید که:
(انما یرید الله لیذهب عنکم الرجس اهل البیت و یطهرکم تطهیرا) یعنی خدا می خواهد از شما اهل بیت پلیدی را ببرد و شما را بطور کامل پاک گرداند، رسول خدا فوراً عبا را بر سر خود و آن چهار نفر کشید و دست خویش را از زیر عبا بالا کرد و گفت: (اللهم هؤلاء اهل بیتی و خاصتی فاذهب عنهم الرجس و طهرکم تطهیرا) یعنی خدایا اهل بیت و خواص من اینها هستند که عبا را بر سرشان کشیده ام و با این کار اظهار فرمود که آیه فقط شامل این پنج نفر است. ام سلمه گوید: سرم را داخل عبا کرده گفتم: یا رسول الله من هم با شما هستم؟ فرمود: تو بر خیر هستی تو بر خیر هستی و در نقل دیگری: حضرت عبا را از دست او کشید و فرمود: تو بر خیر هستی بدینسان خداوند بر پاک و مطهر بودن آنها و از جمله فاطمه گواهی داد و این تطهیر و پاکی از جانب خداست. در تکمیل این مطلب چند نکته لازم الذکر است:
اول: خطابهایی که قبل از این آیه و بعد از آن آمده، همه خطاب به زنان رسول الله و با صیغی جمع مؤنث آمده است، مثلاً در آیات ماقبل می خوانیم: (کنتن)، (تعالین)، (امتعکن)، (اسرحکن)، (منکن)، (اتقیتن) و مانند آن، و در مابعد آن می خوانیم: (و اذکرن)، (فی بیوتکن)، آن وقت در وسط این همه صیغه های جمع مؤنث یک دفعه لحن خطاب عوض شده و با صیغه جمع مذکر آمده که (لیذهب عنکم - یطهرکم).
از این تغییر لحن معلوم می شود که منظور از خطاب (عنکم - یطهرکم) جمعی است که در میان آنها اصلاً زن وجود ندارد و یا در اقلیت است وانگهی تمام مفسران و محدثان، این قسمت از آیه را مستقل مطرح کرده و به ماقبل و مابعد مربوط ندانسته اند.
دوم: منظور از ذهاب رجس قهراً از بین بردن و زدودن هر پلیدی است اعم از شرک و کفر و آثار اعمال ناشایست و منظور از تطهیر شدید، آماده کردن برای اعتقاد حق و عمل صالح می باشد و آن عبارت اخرای عصمت الهیه است و به حکم ( الله اعلم حیث یجعل رسالته) فقط اهل بیت رسول الله مخصوص این کرامت و عنایتند.
سوم: کلمه (یرید) دلالت بر تحقق و دوام دارد، نه اینکه در آینده چنین خواهد کرد، بلکه این واقعیت در آنها علیهم السلام تحقق یافته و ادامه خواهد داشت و منظور از آن اراده تکوینیه است نه تشریعیه.
چهارم: (انما) دلالت بر حصر دارد، یعنی این اراده منحصر به اذهاب رجس و تطهیر است، وانگهی منصوب آمدن (اهل بیت) خواه برای مدح باشد یا اختصاص یا نداء، دلالت دارد که این ذهاب و تطهیر مخصوص اهل بیت می باشد، به عبارت دیگر در آیی دو حصر وجود دارد، حصر اراده خدا به اذهاب رجس و تطهیر، و حصر آن دو، بر اهل بیت (علیهم السلام)، بدینسان، فاطمه زهرا (سلام الله علیها) یکی از کسانی است که خدا او را پاک گردانده و به پاکی او گواهی داده است.
سیوطی در (الدرالمنثور) از عبدالله بن عباس نقل کرده: گوید نه ماه بود که می دیدم رسول خدا (ص) هر روز در وقت هر نماز به در خانه علی بن ابی طالب (ع) می آمد و می فرمود: (السلام علیکم و رحمة الله و برکاته اهل البیت انما یرید الله لیذهب عنکم الرجس اهل البیت و یطهرکم تطهیرا).
علی هذا، رسول خدا (ص) حدود هزار و سیصد و پنجاه دفعه آیی تطهیر را در کنار خانه علی و فاطمه و حسنین علیهم السلام خوانده است. 1350=9×150=5×30 یعنی این آیه فقط و فقط درباری اهل بیت می باشد.
+ نوشته شده در  دوشنبه 30 اردیبهشت1387ساعت 12:52  توسط هیئت حسينيه ی متوسلین حضرت رقيّه (س)  | 

به نام خداى بخشاينده مهربان

لَكَ الْحَمْدُ يا ذَاالْجُودِ وَالْمَجْدِوَالْعُلى       تَبارَكْتَ تُعْطى مَنْ تَشاءُ وَتَمْنَعُ
ستايش تورا است اى صاحب جود و بزرگى و بلندى       بزرگى تو را است كه بهر كه خواهى بدهى و يا بازگيرى
اِلهى وَخَلاّقى وَحِرْزى وَمَوْئِلى       اِلَيْكَ لَدَى الاِْعْسارِ وَالْيُسْرِ اَفْزَعُ
اى معبود و آفريدگار و پناه و نگهدار من بدرگاه       تو در سختى و آسانى پناه برم
اِلهى لَئِنْ جَلَّتْ وَجَمَّتْ خَطيئَتى       فَعَفْوُكَ عَنْ ذَنْبى اَجَلُّ وَاَوْسَعُ
خدايا اگر خطايم بزرگ و زياد است       ولى گذشت تو از گناه من بزرگتر و وسيعتر است
اِلهى لَئِنْ اَعْطَيْتُ نَفْسِىَ سُؤْلَها       فَها اَنَا فى رَوْضِ النَّدامَةِ اَرْتَعُ
خدايا اگر من از خواهش نفس پيروى كنم       پس در آن حال من در چراگاه پشيمانى مى چرم
اِلهى تَرى حالى وَفَقْرى وَفاقَتى       وَاَنْتَ مُناجاتِى الخَفِيَّةَ تَسْمَعُ
خدايا خود تو حال من و ندارى و تهيدستيم را بينى       و تو رازهاى پنهان مرا مى شنوى
اِلهى فَلا تَقْطَعْ رَجاَّئى وَلا تُزِغْ       فُؤ ادى فَلى فى سَيْبِ جُودِكَ مَطْمَعٌ
خدايا پس اميدم را قطع مكن و منحرف مساز       به نوميدى دلم را كه من طمعكار باران سخايت هستم
اِلهى لَئِنْ خَيَّبْتَنى اَوْ طَرَدْتَنى       فَمَنْ ذَااَّلذى اَرْجُو وَمَنْ ذا اُشَفِّعُ
خدايا اگر نوميدم سازى يا از درگاهت برانى       پس به چه كسى اميد داشته باشم و كه را شفيع گردانم
اِلهى اَجِرْنى مِنْ عَذابِكَ اِنَّنى       اَسيرٌ ذَليلٌ خائِفٌ لَكَ اَخْضَعُ
خدايا از عذاب خود پناهم ده كه براستى من       اسير و خوار و ترسان و خاضع درگاه توام
اِلهى فَآنِسْنى بِتَلْقِينِ حُجَّتى       اِذا كانَ لى فِى الْقَبْرِ مَثْوَىً وَمَضْجَعٌ
خدايا بوسيله تلقين دليل و حجتم با من انس گير       در آن هنگام كه در گور منزل و ماءوى گيرم
اِلهى لَئِنْ عَذَّبْتَنى اَلْفَ حِجَّةٍ       فَحَبْلُ رَجاَّئى مِنْكَ لا يَتَقَطَّعُ
خدايا اگر هزار سال مرا عذاب كنى ولى       باز رشته اميد من از درگاه تو قطع نمى شود
اِلهى اَذِقْنى طَعْمَ عَفْوِكَ يَوْمَ لا       بَنُونَ وَلا مالٌ هُنا لِكَ يَنْفَعُ
خدايا مزه گذشتت را به من بچشان در آن روز       كه نه فرزندان و نه مال در آنجا سود بخشد
اِلهى لَئِنْ لَمْ تَرْعَنى كُنْتُ ضائِعاً       وَاِنْ كُنْتَ تَرْعانى فَلَسْتُ اُضَيَّعُ
خدايا اگر تو مراعاتم نكنى يكسره از بين رفته ام       و اگر تو مراعاتم كنى ضايع نگردم
اِلهى اِذا لَمْ تَعْفُ عَنْ غَيْرِ مُحْسِنٍ       فَمَنْ لِمُسىَّءٍ بِالْهَوى يَتَمَتَّعُ
خدايا اگر بنا شود جز از نيكوكار نگذرى       پس كيست اميد گنهكارى كه به هواى نفس كامرانى كرده
اِلهى لَئِنْ فَرَّطْتُ فى طَلَبِ التُّقى       فَها اَنَا اِثْرَ الْعَفْوِ اَقْفُو وَاَتْبَعُ
خدايا اگر در جستجوى پرهيزكارى كوتاهى كردم       ولى اينك بدنبال گذشت تو مى گردم و آنرا مى جويم
اِلهى لَئِنْ اَخْطاْتُ جَهْلاً فَطالَما       رَجَوْتُكَ حَتّى قيلَ ما هُوَ يَجْزَعُ
خدايا اگر از روى نادانى خطا كردم پس چه بسيار اميدوار       به تو بوده ام بطورى كه درباره ام گفتند باك ندارد
اِلهى ذُنُوبى بَذَّتِ الطَّوْدَ وَاْعتَلَتْ       وَصَفْحُكَ عَنْ دَنْبى اَجَلُّ وَاَرْفَعُ
خدايا گناهانم برتر و بلندتر از كوههاى بزرگ گشته       ولى چشم پوشى تو از گناه من بزرگتر و برتر است
اِلهى يُنَحّى ذِكْرُ طَوْلِكَ لَوْعَتى       وَذِكْرُ الْخَطايَا الْعَيْنَ مِنّى يُدَمِّعُ
خدايا ياد بخشش تو سوز درونم را بِبَرد       و ياد گناهان چشمانم را اشگبار كند
اِلهى اَقِلْنى عَثْرَتى وَامْحُ حَوْبَتى       فَاِنّى مُقِرُّ خائِفٌ مُتَضَرِّعٌ
خدايا لغزشم را ببخش و گناهم را محو كن       زيرا كه من به گناه اقرار داشته و ترسان و نالانم
اِلهى اَنِلْنى مِنْك رَوْحاً وَراحَةً       فَلَسْتُ سِوى اَبْوابِ فَضْلِكَ اَقْرَعُ
خدايا صفا و آسايشى از جانب خود به من ببخش       كه من جز درهاى فضل تو را نكوبم
اِلهى لَئِنْ اَقْصَيْتَنى اَوْ اَهَنْتَنى       فَما حيلَتى يا رَبِّ اَمْ كَيْفَ اَصْنَعُ
خدايا اگر دورم كنى يا بى اعتنائيم كنى       پس ديگر چه چاره كنم پروردگارا و يا چه بكنم ؟
اِلهى حَليفُ الْحُبِّ فى اللَّيْلِ ساهِرٌ       يُناجى وَيَدْعُو وَالْمُغَفَّلُ يَهْجَعُ
خدايا آنكه با دوستى تو دست بگريبانست شب را همه بيدار       و در مناجات و دعا است ولى غافل يكسره در خواب
اِلهى وَهذَا الْخَلْقُ ما بَيْنَ نائِمٍ       وَمُنْتَبهٍ فى لَيْلِهِ يَتَضَرَّعُ
خدايا اين مردم هم يك دسته شبها خواب       و دسته اى بيدار و به تضرع مشغولند
وكُلُّهُمُ يَرجُو نَوالَكَ راجِياً       لِرَحْمَتِكَ الْعُظْمى وَفِى الْخُلْدِ يَطْمَعُ
و همگى به اميد عطاى تواءند و اميدوار       به رحمت بزرگ تو و طمع بهشت برين دارند
اِلهى يُمَنّينى رَجاَّئى سَلامَةً       وَقُبْحُ خَطيئاتِى عَلَىَّ يُشَنِّعُ
خدايا اميد من مرا آرزومند سلامتى مى كند       ولى زشتى گناهانم مرا به رسوايى تهديد مى كند
اِلهى فَاِنْ تَعْفُو فَعَفْوُكَ مُنْقِذى       وَاِلاّ فَبِالذَّنْبِ الْمُدَمِّرِ اُصْرَعُ
خدايا اگر بگذرى گذشت تو نجات بخش من است       وگرنه من با اين گناه مهلك به نابودى درافتم
اِلهى بِحَقِّ الْهاشِمىِّ مُحَمَّدٍ       وَحُرْمَةِ اَطْهارٍ هُمُ لَكَ خُضَّعٌ
خدايا به حق محمد هاشمى       و به حرمت پاكانى كه به درگاهت خاضعند
اِلهى بِحَقِّ الْمُصْطَفى وَابْنِ عَمِّهِ       وَحُرْمَةِ اَبْرارٍ هُمُ لَكَ خُشَّعٌ
خدايا به حق محمد مصطفى و پسر عمويش (على )       و به حرمت نيكانى كه بدرگاهت خاشعند
اِلهى فَاَنْشِرْنى عَلى دينِ اَحْمَدٍ       مُنيباً تَقِيّاً قانِتاً لَكَ اَخْضَعُ
خدايا مرا بر دين احمد در قيامت برانگيز       در حال انابه و پرهيزكارى و فروتنى و خضوع
وَلا تَحْرِمَنّى يا اِلهى وَسَيِّدى       شَفاعَتَهُ الْكُبْرى فَذاكَ الْمُشَفَّعُ
و مرا محروم مكن اى معبود و آقايم از       آن شفاعت بزرگش كه شفاعت او پذيرفته است
وَصَلِّ عَلَيْهِمْ ما دَعاكَ مُوَحِّدٌ       وَناجاكَ اَخْيارٌ بِبابِكَ رُكَّعٌ
و درود فرست بر ايشان تا زمانى كه يكتاپرستى به درگاهت       دعا كند و نيكان با تو در مناجات و به درگاهت در ركوعند
 
+ نوشته شده در  دوشنبه 25 تیر1386ساعت 21:8  توسط هیئت حسينيه ی متوسلین حضرت رقيّه (س)  | 

زيارت فاطمة الزهراء (عليها السلام)

« اَلسَّلامُ عَلَيكِ يابِنتَ رَسُولِ اللهِ ، اَلسَّلامُ عَلَيكِ يابِنتَ نَبيِّ اللهِ ، اَلسَّلامُ عَلَيكِ يابِنتَ حَبيبِ اللهِ ، اَلسَّلامُ عَلَيكِ يابِنتَ خَليلِ اللهِ ، اَلسَّلامُ عَلَيكِ يابِنتَ صَفىِّ اللهِ ، اَلسَّلامُ عَلَيكِ يابِنتَ أَمينِ اللهِ ، اَلسَّلامُ عَلَيكِ يابِنتَ خَيرِ خَلقِ اللهِ ، اَلسَّلامُ عَلَيكِ يابِنتَ أَفضَلِ أَنبِياءِ اللهِ وَرُسُلِهِ وَمَلائِكَتِهِ ، اَلسَّلامُ عَلَيكِ يابِنتَ خَيرِ البَرِيَّةِ ، اَلسَّلامُ عَلَيكِ ياسَيِّدَةِ نِساءِ العالَمينَ مِنَ الاَوَّلينَ وَالاخِرينَ ، اَلسَّلامُ عَلَيكِ يازَوجَةَ وَلىّ اللهِ وَخَيرِ الخَلقِ بَعدَ رَسُولِ اللهِ ، اَلسَّلامُ عَلَيكِ ياأُمَّ الحَسَنِ وَالحُسَينِ سَيِّدَي شَبابِ أَهلِ الجَنَّةِ ، اَلسَّلامُ عَلَيكِ أَيَّتُها الصِّدّيقَةُ الشَّهَيدَةُ ، اَلسَّلامُ عَلَيكِ أَيَّتُهاالرَّضِيَّةُ المَرضِيَّةُ ، اَلسَّلامُ عَلَيكِ أَيَّتُهاالفاضِلَةُ الزَّكِيَّةُ ، اَلسَّلامُ عَلَيكِ أَيَّتُها الحَوراءُ الاِنسِيَّةُ ، اَلسَّلامُ عَلَيكِ أَيَّتُها التَّقِيَّةُ النَّقِيَّةُ ، اَلسَّلامُ عَلَيكِ أَيَّتُها الُمحَدَّثَةُ العَليمَةُ ، اَلسَّلامُ عَلَيكِ أَيَّتُها المَظلومَةُ المَغصُوبَةُ ، اَلسَّلامُ عَلَيكِ أَيَّتُها المُضطَهَدَةُ المَقهُورَةُ ، اَلسَّلامُ عَلَيكِ يافاطِمَةُ بِنتَ رَسُولِ اللهِ وَرَحمَةُ اللهِ وَبَرَكاتُهُ . صَلَّى اللهُ عَلَيكِ وَعَلى رُوحِكِ وَبَدَنِكِ ، أشهَدُ أَنَّكِ مَضَيتِ عَلى بَيِّنَة مِن رَبِّكِ وَاَنَّ مَنْ سَرَّكِ فَقَد سَرَّ رَسُولَ اَللهِ وَمَن جَفاكِ فَقَد جَفا رَسُولَ اللهِ وَمَن آذاكِ فَقَد آذى رَسُولَ اللهِ وَمَن وَصَلَكِ فَقَد وَصَلَ رَسُولَ اللهِ وَمَن قَطَعَكِ فَقَد قَطَعَ رَسُولَ اللهِ ، لاَنَّكِ بِضعَةٌ مِنهُ وَرُوحُهُ الَّذي بَينَ جَنبيَهِ كَما قالَ صَلَّى اللهُ عَلَيهِ وَآلِهِ وَسلَّمَ . أُشهِدُ اللهَ وَرَسُولَه وَملائِكَتَهُ اَنّي راض عَمَّن رَضيتِ عَنهُ ساخِطٌ عَلى مَن سَخِطتِ عَلَيهِ ، مُتَبرّيٌ مِمَّن تَبَّرأتِ مِنهُ ، مُوال لِمَن والَيتِ ، مُعاد لِمَن عادَيتِ ، مُبغِضٌ لِمَن أَبغَضْتِ ، مُحِبُّ لِمَن أَحبَبْتِ ، وَكَفى بِاللهِ شَهيداً وَحَسيباً ، وَجازِياً وَمُثيباً »  پس از آن مىگويى : « وَصَلَّى اللهُ عَلَيكِ ، وَعَلى أَبِيكِ مُحَمَّد رَسُولِ الله ، وَعَلى بَعلِكِ اَمِيرِ المُؤمِنينَ ، وَعَلى اَبنائِكِ الائِمَةِ الطّاهِرينَ وَسَلّمَ تَسليماً كَثيراً » .

ترجمه زيارت حضرت زهرا سلام الله عليها

اى آنكه خدايى كه تو را خلق كرد پيش از خلقت بيازمود و در آن آزمايش بر هرگونه بلا و مصيبت تو را شكيبا و بردبار گردانيد. و ما چنين پنداريم كه دوستان شما هستيم و مقام بزرگى شما را تصديق مىكنيم و بر هر دستور و تعليمات الهى كه پدر شما و وصيش كه درود حق بر او و آلش باد براى ما آورد صبور و مطيع خواهيم بود پس ما درخواست مىكنيم هرگاه كه مصدق و مؤمن به شما هستيم كه ما را بواسطه اين تصديق به رسول و وصيش، خدا به شما ملحق فرمايد تا به ما مژده رسد كه بواسطه دوستى شما ما را از گناهان پاك سازد. سلام بر تو اى دختر رسول خدا. سلام بر تو اى دختر پيغمبر خدا. سلام بر تو اى دختر حبيب خدا. سلام بر تو اى دختر دوست خاص خدا. سلام بر تو اى دختر بنده خالص خدا. سلام بر تو اى دختر امين خدا. سلام بر تو اى دختر بهترين خلق خدا. سلام بر تو اى دختر بهترين پيغمبران و رسولان و فرشتگان خدا. سلام بر تو اى دختر بهترين خلق . سلام بر تو اى سيده زنان عالم از اولين و آخرين سلام بر تو اى زوجه ولى خدا (اميرالمؤمنين) و بهترين تمام خلق بعد از رسول خدا سلام بر تو اى مادر حسن و حسين دو سيد جوانان اهل بهشت. سلام بر تو اى صديقه طاهره كه به راه دين شهيد گرديدى سلام بر تو اى آنكه خدا از تو خوشنود و تو از خدا خشنودى سلام بر تو اى صاحب فضيلت و پاكيزه صفات. سلام بر تو اى انسيه حوراء. سلام بر تو اى ذات متقى پاك گوهر. سلام بر تو اى آنكه به الهام خدا دانا بودى سلام بر تو اى مظلوم (و اى عصمت) كه حق تو را غصب كردند. سلام بر تو اى ستم كشيده و مقهور دشمنان دين. سلام بر تو اى فاطمه دختر رسول خدا و رحمت و بركات حق بر تو باد. درود خدا بر تو و بر جسم و جان تو باد. گواهى مىدهم كه چون تو از جهان رفتى با مقام يقين و دليل روشن از جانب پروردگار بودى و هر كه تو را مسرور و شاد ساخته رسول خدا كه درود خدا بر او و آلش باد را شاد ساخته و هر كه در حق تو جفا و ظلم كرد به رسول خدا كه درود خدا بر او و آلش باد ظلم و جفا كرده و هر كه تو را آزرده كرد رسول خدا كه درود خدا بر او و آلش باد را آزرده است و هر كه به تو پيوست به رسول خدا كه درود خدا بر او و آلش باد پيوسته و هركه از تو بريده از رسول خدا كه درود خدا بر او و آلش باد بريده است زيرا تو پاره تن پيغمبر و روح مقدس آن بز گوارى. خدا را گواه مىگيرم و رسول او و فرشتگان را كه من از آن كس راضيم كه شما از او راضى هستيد و خشمگينم از هر كه شما از او خشمگين هستيد. بيزارم از آنكه شما از او بيزاريد. دوستم با آنكه شما با او دوستيد و دشمنم با هركه شما با او دشمنيد. ناراضيم از هركه شما از او ناراضى هستيد و محبوب من است هر كه محبوب شماست و بر صدق گواهى من خدا كافى است كه گواه و محاسب و جزا دهنده و ثواب بخشنده است.

+ نوشته شده در  چهارشنبه 9 خرداد1386ساعت 12:14  توسط هیئت حسينيه ی متوسلین حضرت رقيّه (س)  | 

امام در لحظه مرگ وصايايي چندي مي‌نمايد که برخي در امر امامت، برخي در زمينه مسائل خانوادگي و بخشي در مورد عامه است.

- به فرزندان خود فرمود: فَلا تَمُوتُنَّ اِلاُّ وَ اَنتُم مُسلِموُن؛ بکوشيد که جز مسلمان نمي‌ريد .

- به کسان و خويشان فرمود: اِنَّ شَفاعَتَنَا لاتَنالُ مَستَخِفّاَ بِالصَّلاةِ؛ شفاعت ما به کسي که نماز را کوچک بشمارد نمي‌رسد .

- به خانواده خود وصيت فرمود که پس از مرگش تا چند سال در موسم حج در منا براي ايشان مراسم عزاداري بر پا کنند.

- دستور دادند براي خويشان و کسان هديه‌اي بفرستند، حتي هفتاد دينار براي حسن افطس از خويشان ايشان. حسن افطس همان کسي است که با خنجر به امام حمله کرده بود و مي‌فرمود مي‌خواهد آيه قرآن را در مورد صله رحم اجرا کند.

 و بالاخره بخشي از وصيت راجع به مردم بود که روؤس آن دعوت به وقار و آرامش، حفظ زبان، پرهيز از دروغ و تهمت و دشمني، دوري از تجاوزکار، پرهيز از حسادت و ترک معاصي و ... بود.


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  جمعه 26 آبان1385ساعت 9:38  توسط هیئت حسينيه ی متوسلین حضرت رقيّه (س)  | 
 
هيئت حسينيه ی متوسلين حضرت رقيه (س)ـــ رشت - سرای مشک - 1372