تبليغاتX

ان الحسین(ع) مصباح الهدی و سفینة النجاة *** ان الحسین(ع) مصباح الهدی و سفینة النجاة *** ان الحسین(ع) مصباح الهدی و سفینة النجاة *** ان الحسین(ع) مصباح الهدی و سفینة النجاة

السلام علی الحسین وعلی علی بن الحسین و علی اولادالحسین و وعلی اصحاب الحسینعشق زینب بیماری نیست جز فوق جنون.........هرکه گوید یا حسین بر او سرایت میکند..........ای که بیماری چرا نزد طبیبان میروی.......خرده نان سفره زینب کفایت میکند.........کربلا باشد سفارت خانه حق بر زمین......این سفارتخانه را زینب صدارت میکند.........بیرق خون خواه شاه کربلا این مطلب است......اهل عالم گوش باشید این سپاه زینب است

بِسمِ اللهِ الرَّحمن الرَّحیم نادِ عَلیاً مَظهَرَالعَجائِب تَجِدهُ عَوَناً لَکَ فِی النَوّائِب لی اِلیَ اللهِ حاجَتی وَعَلَیهِ مُعَوَّلی کُلَّما اَمَرتَهُ وَرَمَیتَ مُنقَضی فی ظِللّ اللهِ وَیُضِلل اللهُ لی اَدعُوکَ کُلَّ هَمٍ وَغَمًّ سَیَنجَلی بِعَظَمَتِکَ یا اللهُ بِنُبُوَّتِکَ یامُحَمَّدَ بِوَلایَتِکَ یاعَلِیُّ یاعَلِیُّ یاعَلِیُّ اَدرِکنی بِحقِّ لُطفِکَ الخَفیَّ اللهِ اَکبَرُاَنامِن شَرِّ اَعدائکَ بَریءٌ اللهُ صَمَدی مِن عِندِکَ مَدَی وَعَلَیکَ مُعتَمِدی بِحقِّ إِیاکَ نَعبُدُ وَ إَِیاکَ نَستَعینُ یااَبالغَیثِ اَغِثنی یااَبَاالَحَسَنَین اَدرِکنی یاسَیفَ اللهُ اَدرِکنی یابابَ اللهِ اَدرِکنی یاحُجَّهَ اللهِ اَدرِکنی یا وَلِیَّ اللهِ اَدرِکنی بِحَقَّ لُطفِکَ الخَفیَّ یا قَهّارُتَقَهَّرتَ بِالقَهرِوَالقَهر ُفی قَهرِ قَهرکَ یاقَهارُ یاقاهِرَالعَدُوّ یاواِلیَ الوَلِیَّ یا مَظهَرَ العَجائِبِ یامُرتَضی عَلِیُّ رَمَیتَ مِن بَغی عَلَیَّ بِسَهمِ اللهِ وَسَیفِ اللهِ القاتِلِ اُفَوَّضُ اَمری اِلیَ اللهِ اِنَّ اللهُ بَصَیرٌ بِالعَبادِوَاِلحُکُم اِلهٌ واحِدٌ لااِلهَ اِلاّ هُوَ الرَّحمنُ الرَّحیمُ اَدرِکنی یاغیاثَ المُستَغییَنِ یا دَلیلَ المُتَحیِّرِینَ یااَمانَ الخائِفینَ یامُعینَ المُتَوَکِلینَ یا رَاحِمَ المَساکینَ یا اِلهَ العالَمَینَ بِرَحمَتِکَ وَصَلَّی اللهُ عَلی سَیِّدِنا مُحَمَّدٍ وَالِهِ اَجمَعین وَ الحَمدُ اللهِ رَبِّ العالَمینَ.

اَلسَّلامُ عَلَیْکَ یا اَبا عَبدِ الله اَلسَّلامُ عَلَیکَ یَابْنَ رَسُوْلِ الله اَلسَّلامُ عَلَیْکَ یَا بْنَ اَمیِر المُؤمِنِیَن وَ ابْنَ سَیِدِ الوَصیّیَن اَلسَّلامُ عَلَیکَ یَا بْنَ فاطِمَةَ سَیِدَةِ نِساءِ العْالَمِینَ اَلسَّلامُ عَلَیْکَ یَا ثَارَ الله وَ اَبنِ ثَارِهَ وَالوِتْرَ الْمَوْتُورِ اَلسَّلامُ عَلَیکَ وَ عَلی الَأرواحِ الَّتِی حَلَتْ بِفِنآئِکَ عَلَیکُمْ مِنْی جَمِیعاً سَلامُ اللهِ اَبداً ما بَقَیتُ وَ بَقِیَ الَّلیلِ وَ النَّهارُ یا اَبا عَبدِ اللِه لَقَدْ عَظُمَتِ الرَّزِیَّةُ وَ جَلَتْ وَ عَظُمَتِ الُمصیبَةُ بِکَ عَلَینْا وَ عَلی جَمیِع اَهْلِ الِأسْلِام وَ جَلَّتْ وَ عَظُمَتِ اَلمُصیبَتکَ فی السَّمواتِ عَلی جَمیع اَهْلِ السَّمواتِ فَلَعِنَ اللهُ اُمَّةً اَسَسَتْ اَساسَ الظُّلمِ وَ الجُورِ عَلَیکُمْ اَهْلِ البَیتِ وَلَعَنْ اللهُ اُمَّةً دَفَعَتْکُمْ عَنْ مَراتِبِکُمُ الَّتی رَتَبِکُمُ اللهُ فیها وَ لَعَنَ اللهُ اُمةً قَتَلَتکُمْ وَ لَعَنَ اللهُ المُمهِدِینَ لَهُمْ بِا لتَمکیِن مِنْ قِتالِکُمْ بَرِئتُ اِلَی اللهِ وَ اِلَیکُمْ مِنهُمْ وَ اَشیاعِهِمْ وَ اَتْباعِهِمْ وَ اَوْلیائهِمْ یا اَبا عَبدِ الله اِنی سِلْمٌ ِلِمَنْ سالَمَکُمْ وَ حَربٌ لِمَنْ حارَبَکُم اِلی یُومِ القِیمةِ وَ لَعَنَ اللهُ الُ زِیادٍ وَ ال مَروانَ وَلَعَنَ اللهُ بَنِی اُمَیةَ قاطِبَةً وَ لَعَنَ اللهُ بْنَ مَرجانَةً وَ لَعَنَ اللهُ عُمَرِبْنِ سَعْد وَ لَعَنَ اللهُ شِمراً وَلَعَنَ اللهُ اُمةً اَسْرَجَتْ وَالجَمَتْ وَ تَنَقَّبَتْ لِقِتالِکَ بِاَبی اَنتَ وَ اُمّی لَقَدْ عَظُمَ مُصابی بِکَ فَاَسئلُ اللهَ الَّذی اَکرَمَ مَقامَکَ وَ اَکْرَمَنی اَنْ یَرزُقَنی طَلَبَ ثارِکَ مَعَ اِمامٍ مَنصُورٍ مِنْ اَهْلِ بَیْتِ مُحَمَّدٍ صَلی اللهُ عَلَیهِ وَ الِه اَللّهُمَّ اَجْعَلنی عِندکَ وَجیهًا با الحُسَینِ عَلیهِ السَّلامُ فیِ الدُنیا وَ الأخِرَةِ یا اَبا عَبْدِ اللهِ اِنی اَتَقرَّبُ اِلیَ اللهِ وَ اِلَی رَسُولِهِ وَ اِلَی اَمیر الُمؤمِنینَ وَ اِلی فاطِمَةً وَ ِالی الْحَسَنْ وَ اِلَیکَ ِبمُوالاتِکَ وَ بالَبرائةِ ِممنِ اَسَّسَ ذلِکَ وَ بَنی عَلیهِ بُنیانَهُ وَ جَری فی ظُلمِه وَجَوْرِه عَلَیْکُمْ وَ عَلی اَشیاعِکُمَ بَرِئتُ اِلیَ اللهِ وَ اِلیکُمْ مِنْهُمْ وَ اَتَقَربُ اِلَی اللِه ثمَّ اِلَیکُمْ بِموالاتِکُمْ وَ مُوالاةِ وَلِیکُمْ وَ بِالبَرائةِ مِنْ اَعدائِکُمْ وَ النّاصِبینَ لَکُمُ الْحَرْبَ وَبالبرآئةِ مِنْ اَشیاعِهمْ وَ اَتباعِهمْ اِنیّ سِلمٌ لِمَنْ سالَمَکُمْ وَ حَربٌ لِمَنْ حارَبَکُمْ وولٌّی لِمَن والاکُمْ وَ عَدُ وٌّ لِمَنْ عاداکٌمْ فَاسُئلُ الله اَلذی اَکرَمَنی بِمَعرفَتِکُمْ وَ مَعرفَةِ اَولیائِکُمْ وَرَزَقنِی اَلبرائَةَ مِن اَعدائِکُمْ اَنْ یَجعَلنِی مَعَکُمْ فی الدُّنیا وَ الاخرةِ وَ اَن یُثَبِتَ لی عِنْدَکُمْ قَدَمَ صِدْقٍ فی الدُّنیا وَالأخرةِ وَ اَسَئلهُ اَن یُبَلغَنیَ المَقامَ الَمحمودَ لَکُمُ عِنْدَ اللهِ وَ اَنْ یَرزُقَنی طَلَبَ ثاری مَعَ اِمامٍ هُدی ظاهِرٍ ناطِقٍ بالحَقِ مِنْکُمْ وَ اَسئلُ اللهَ بِحَقِکُمْ وَ بِالشَانِ اَلذیِ لَکُمْ عِندهُ اَنْ یَعطنِی بِمصابی بِکُمْ اَفْضَلَ ما یُعطی مُصاباً بِمُصیبةً ما اَعْظَمَها وَ اَعظمَ رَزَیِتها ِفی اِلاسلامِ وَ فی جَمیعَ السَّمواتِ وَ الارضِ اَللهُمَّ اجْعَلنی فی مَقامی هذا ِممَنْ تَنالُهُ مِنکَ صلَواتٌ وَ رحمةٌ وَ مَغفِرةٌ اَللهُمَّ اَجْعَلْ مَحیایَ مَحیا محمدٍ و ال مُحمد وَ مَماتی مَماتَ مُحمدٍ وَ ال مُحمدٍ اَللهمَّ اِنَّ هذا یَوْمٌ تَبرکَتْ به بنوامَیَةَ وَ ابْنُ اکِلةَ الأَکبادِ الَّلعینُ ابنُ اللعینِ عَلی لِسانِک وَ لِسانِ نَبِیکَ صلیَّ الله علیهِ و اله فی کُلِ مَوْطِن وَ مَوقِفٍ وَقَفٍ فیهِ نَبیکَ صلی الله علیهِ و اللهمَّ الَعن اَبا سُفیانَ وَ معاویةَ وَ یزیدَ بْنَ مُعاویةَ عَلیهِمْ مِنکَ الَّلعنةُ اَبَدَ الابِدینَ وَ هَذا یَوْمٌ فَرِحَتْ به ال زِیادٍ وَ الُ مَروانَ بِقَتلِکُمْ اَلحسُیَن صَلواتُ اللهِ عَلیهِ اَللهُمَّ فَضاعَفْ عَلیهمُ اللعنَ منکَ وَالعذابِ الأَلیمَ اللهمَّ انی اتقربُ الیکَ فی هذا الیومِ وَفی مَوقفی هذا وَ اَیام حَیوتی بِالبرآئةِ مِنهم وَاللعنةِ عَلیهَمّْ السلامُ پس می گویی صَد مرتبه اللهمَّ العن اولَ ظالم ظلمَ حقَّ محمد و ال محمد و اخِرَ تابِع له علی ذالکَ اللهمَّ العنِ العصابةَ التی جاهدتِ الُحسین وَشایعتْ و بایِعتْ و تابِعتْ علی قِتله اللهمَّ العنهم جمیعاً پس میگوئی صد مرتبه السلام علیکَ یا ابا عَبداللهِ وَ علی الاَرواح الَّتی حَلت بفنآئِکَ علیکَ مِنی سلامُ الله ابداً ما بَقیتُ وَ بقیَ اللیلُ وَ النهارَوَ لاجعلهُ اللهُ اخرَ العهدِمنی لزیارتکم السلامُ علی الحسین وعلی علی بن الحیسین و علی اولاد الحسین و علی اصحاب الحسین پس می گوئی اللهمَ خُصَّ انتَ اَوّل ظالم باللعن منی وَابدَءُ به اولاًثمَّ الثانی وَالثالث َوَالرابعَ اللهمَّ العنِ یزید خامساً و العن عبیدَ اللهِ بن زیادٍ و ابن مرجانةَ و عمربن سعد وَ شمراً و ال ابی سفیانَ وَال زیاد و ال مروان و الی یوم القیامَة پس سجده می روی و میگوئی اللهمَّ لکَ الحَمد حمدَ الشاکرینَ لَکَ علی مصابهم الحمدُ للهِ علی عَظیمِ رَزیتی اللهمَّ ارزقنی شَفاعَةَ الْحُسَیْنِ یَوْمَ الْوُروُدِ وَثبِتْ لی قَدَمَ صِدْقٍ عِنْدِکَ مَعَ الحُسَینِ وَ اَصْحابِ الحُسَینِ الَّذینَ بَذَلُوا مُهْجُهْم دُوْنَ الحُسَینِ عَلَیه السَّلام

یا رقيّه (س) بنت الحسین (ع) ادرکنی - شيعه بايد اين گونه باشد
اللْهم و صل علي أوليائهم المعترفين بمقامهم ، المتبعين منهجهم ، المقتفين اثارهم ، المستمسكين بعروتهم ، المتمسكين بولايتهم المؤتمين بإمامتهم المسلمين لأمرهم ، المجتهدين في طاعتهم ، المنتظرين أيامهم ، المادين إليهم أعينهم ، الصلوات المباركات الزاكيات الناميات الغاديات الرائحات .

صحيفه سجاديه، دعا 47

در اين فراز دو خصلت از خصلتهاي شيعيان عنوان شده است كه مختصري درباره آن توضيح مي‌دهيم:

 1- تسليم لأمرهم:

 اطاعت نمودن از دستورات ايشان و اعتراف به حقانيت ايشان در ظاهر و باطن نمودن و پذيرش سخن ايشان بدون آنكه در قلب يا زبان آن را انكار نمايد.

بعضي از علما گفته‌اند تسليم مرتبه‌اي فراتر از رضاست.

زيرا شخص راضي براي خود وجود و اراده‌اي تصور مي‌كند و به آنچه از ايشان صادر گشته تنها رضايت دارد اگر چه با طبع و نظر  او مخالف باشد ولي كسيكه به مقام تسليم رسيده است از اين قضيه مبراست و فقط نظرش به سوي ايشان است.

با اين مقدمه عرض مي‌كنيم: يكي از اصول شريعت اسلام تسليم شدن در برابر فرامين اهل بيت (عليهم السلام)  السلام است به هر آنچه كه مي‌آورند و از ايشان صادر مي‌گردد

گرچه حكمت و دليل آن براي مردم روشن نباشد زيرا خداوند متعال داراي اسرار و مصالحي است كه برخي از آنها پوشيده است و كسي آنرا نمي‌داند جز خود خداوند و راسخان در علم.

پس بر هر مكلفي واجب است دستورات و فراميني را كه نمي‌داند انكار نكند و همانند بدعت گزاران اعتراض ننمايد. بلكه شايسته است كه سر تسليم فرود آورند و به صحت آنچه از ايشان به طرق صحيح نقل شده است اعتراف و اذعان نمايند.

درباره تسليم اخبار فراواني ذكر شده تا آنجا كه ثقة الاسلام كليني (ره) در كافي بابي به عنوان باب تسليم و فضل تسليم شوندگان آورده است؛بعنوان مثال روايتي است كه از امام صادق عليه السلام نقل شده است كه حضرت فرمود:

اگر مردمي عبادت خداوند يكتا و بي شريك را نمايند و نماز به پا دارند و زكات خويش بپردازند  و حج به جاي آورند و رمضان را روزه بدارند سپس درباره چيزي كه خداوند آنرا خلق يا پيامبر آنرا تشريع نموده بگويند: آيا نمي‌بايست به گونه‌اي ديگر باشد؟ يا آنرا در دل خود احساس نمايند، به تحقيق مشرك گرديده اند. و آن گاه اين آيه را تلاوت نمود:

فَلاَ وَرَبِّكَ لاَ يُؤْمِنُونَ حَتَّىَ يُحَكِّمُوكَ فِيمَا شَجَرَ بَيْنَهُمْ ثُمَّ لاَ يَجِدُواْ فِي أَنفُسِهِمْ حَرَجًا مِّمَّا قَضَيْتَ وَيُسَلِّمُواْ تَسْلِيمًا

 نه ، سوگند به پروردگارت که ايمان نياورند ، مگر آنکه در نزاعي که ميان آنهاست تو را داور قرار دهند و از حکمي که تو مي دهي هيچ ناخشنود نشوند و سراسر تسليم آن گردند

سدير مي‌گويد از امام باقر (عليه السلام) پرسيدم: دوستان شما با يكديگر اختلاف دارند و برخي از برخي ديگر دوري مي‌جويند حضرت درجواب فرمودند: تو به آنها چه كار داري؟! مردم  به سه چيز تكليف شده اند: شناخت امامان و تسليم بودن در برابر آنچه مي‌آورند و مراجعه به آنان در مواردي كه اختلاف دارند.

شخص راضي براي خود وجود و اراده‌اي تصور مي‌كند و به آنچه از ايشان صادر گشته تنها رضايت دارد اگر چه با طبع و نظر  او مخالف باشد ولي كسيكه به مقام تسليم رسيده است از اين قضيه مبراست و فقط نظرش به سوي ايشان است.

زيد شحام نيز مي‌گويد از امام صادق (عليه السلام) پرسيدم: نزد ما شخصي است كه به او كليب مي‌گويند و هر گاه چيزي از شما گفته شود مي‌گويد: من تسليمم و ما او را به كليب تسليم نام نهاده‌ايم. حضرت فرمود: با او مهرباني كنيد. آنگاه گفت آيا مي‌دانيد تسليم چيست؟ ما ساكت مانديم و حضرت ادامه داد: تسليم به خدا قسم همان اخبات (فروتني و خشوع) است و خداوند مي‌فرمايد: الذين آمنوا و عملوا الصالحات و اخبتوا الي ربهم»

2- والمنتظرين ايامهم

انتظار در لغت به معني درخواست درك امري در آينده است بطوريكه گويا نگاه مي‌كند كي اتفاق مي‌افتد. و همانند اميد است با اين تفاوت كه رجا و اميد فقط درباره امور خوش و خير است ولي انتظار شامل امور خوب و بد مي‌شود مانند آيه : قل فانتظروا اني معكم من المنتظرين

و مراد از ايام  ايشان، دولت و حكومت ايشان است و از آن با «ايام» ياد نموده است

چرا كه آن ايام ظرف حكومت ايشان است مانند فرمايش خداوند متعال «و ايشان را با ايام الله ياد نما» و منظور از آن دوران صاحب الامر حضرت مهدي (عجل الله تعالي فرجه) مي باشد و اينكه اين دوران را به تمام ائمه (عليهم السلام) اضافه نموده‌اند به اين دليل است كه دولت امام زمان (عجل الله تعالي فرجه) دولت ائمه اطهار (عليهم السلام) است و خداوند هم در قرآن چنين فرموده است: «فقد آتينا آل ابراهيم الكتاب و الحكمة آتيناهم ملكا عظيما

ابن عباس فرموده است: ملك در آل ابراهيم ملك يوسف، داوود و سليمان (عليهم السلام) است و اين ملك را به همه نسبت داده است چرا كه بزرگداشت عده‌اي بزرگداشت همه است.

علامه طبرسي  در تفسير آيه « وعد الله الذين آمنوا منكم و عملوا الصالحات ليستخلفنهم في الارض كما استخلف الذين من قبلهم و ليمكنن لهم دينهم الذي ارتضي لهم و ليبدلنهم من بعد خوفهم أمنا يعبدونني لايشركون بي شيئا» آورده است كه از اهل بيت (عليهم السلام) روايت شده است كه اين آيه درباره حضرت مهدي (عجل الله تعالي فرجه) است.

و امام سجاد (عليه السلام) نيز نقل شده است كه حضرت اين آيه را تلاوت نمود و گفت: به خدا قسم ايشان شيعيان ما هستند و خداوند با ايشان و  بدست يك نفر از ما كه مهدي اين امت است اين كار را انجام مي‌دهد و مهدي همان كسي است كه رسول خدا (صلي الله عليه و آله و سلم) درباره او گفته است كه اگر از دنيا يك روز باقي مانده باشد خداوند آن روز را آن قدر طولاني مي‌كند تا فردي از خاندان من كه هم نام من است قيام كند و زمين را از عدل و داد پر كند همچنانكه از ظلم و ستم پر شده است.

ترجمه و تلخيص كتاب رياض السالكين اثر سيدعليخان مدني شيرازي

+ نوشته شده در  پنجشنبه 3 خرداد1386ساعت 9:20  توسط هیئت حسينيه ی متوسلین حضرت رقيّه (س)  | 
 
هيئت حسينيه ی متوسلين حضرت رقيه (س)ـــ رشت - سرای مشک - 1372