|
اللْهم و صل علي أوليائهم المعترفين بمقامهم ، المتبعين منهجهم ، المقتفين اثارهم ، المستمسكين بعروتهم ، المتمسكين بولايتهم المؤتمين بإمامتهم المسلمين لأمرهم ، المجتهدين في طاعتهم ، المنتظرين أيامهم ، المادين إليهم أعينهم ، الصلوات المباركات الزاكيات الناميات الغاديات الرائحات .
صحيفه سجاديه، دعا 47 در اين فراز دو خصلت از خصلتهاي شيعيان عنوان شده است كه مختصري درباره آن توضيح ميدهيم: 1- تسليم لأمرهم: اطاعت نمودن از دستورات ايشان و اعتراف به حقانيت ايشان در ظاهر و باطن نمودن و پذيرش سخن ايشان بدون آنكه در قلب يا زبان آن را انكار نمايد. بعضي از علما گفتهاند تسليم مرتبهاي فراتر از رضاست. زيرا شخص راضي براي خود وجود و ارادهاي تصور ميكند و به آنچه از ايشان صادر گشته تنها رضايت دارد اگر چه با طبع و نظر او مخالف باشد ولي كسيكه به مقام تسليم رسيده است از اين قضيه مبراست و فقط نظرش به سوي ايشان است. با اين مقدمه عرض ميكنيم: يكي از اصول شريعت اسلام تسليم شدن در برابر فرامين اهل بيت (عليهم السلام) السلام است به هر آنچه كه ميآورند و از ايشان صادر ميگردد گرچه حكمت و دليل آن براي مردم روشن نباشد زيرا خداوند متعال داراي اسرار و مصالحي است كه برخي از آنها پوشيده است و كسي آنرا نميداند جز خود خداوند و راسخان در علم. پس بر هر مكلفي واجب است دستورات و فراميني را كه نميداند انكار نكند و همانند بدعت گزاران اعتراض ننمايد. بلكه شايسته است كه سر تسليم فرود آورند و به صحت آنچه از ايشان به طرق صحيح نقل شده است اعتراف و اذعان نمايند. درباره تسليم اخبار فراواني ذكر شده تا آنجا كه ثقة الاسلام كليني (ره) در كافي بابي به عنوان باب تسليم و فضل تسليم شوندگان آورده است؛بعنوان مثال روايتي است كه از امام صادق عليه السلام نقل شده است كه حضرت فرمود: اگر مردمي عبادت خداوند يكتا و بي شريك را نمايند و نماز به پا دارند و زكات خويش بپردازند و حج به جاي آورند و رمضان را روزه بدارند سپس درباره چيزي كه خداوند آنرا خلق يا پيامبر آنرا تشريع نموده بگويند: آيا نميبايست به گونهاي ديگر باشد؟ يا آنرا در دل خود احساس نمايند، به تحقيق مشرك گرديده اند. و آن گاه اين آيه را تلاوت نمود: فَلاَ وَرَبِّكَ لاَ يُؤْمِنُونَ حَتَّىَ يُحَكِّمُوكَ فِيمَا شَجَرَ بَيْنَهُمْ ثُمَّ لاَ يَجِدُواْ فِي أَنفُسِهِمْ حَرَجًا مِّمَّا قَضَيْتَ وَيُسَلِّمُواْ تَسْلِيمًا نه ، سوگند به پروردگارت که ايمان نياورند ، مگر آنکه در نزاعي که ميان آنهاست تو را داور قرار دهند و از حکمي که تو مي دهي هيچ ناخشنود نشوند و سراسر تسليم آن گردند سدير ميگويد از امام باقر (عليه السلام) پرسيدم: دوستان شما با يكديگر اختلاف دارند و برخي از برخي ديگر دوري ميجويند حضرت درجواب فرمودند: تو به آنها چه كار داري؟! مردم به سه چيز تكليف شده اند: شناخت امامان و تسليم بودن در برابر آنچه ميآورند و مراجعه به آنان در مواردي كه اختلاف دارند. شخص راضي براي خود وجود و ارادهاي تصور ميكند و به آنچه از ايشان صادر گشته تنها رضايت دارد اگر چه با طبع و نظر او مخالف باشد ولي كسيكه به مقام تسليم رسيده است از اين قضيه مبراست و فقط نظرش به سوي ايشان است. زيد شحام نيز ميگويد از امام صادق (عليه السلام) پرسيدم: نزد ما شخصي است كه به او كليب ميگويند و هر گاه چيزي از شما گفته شود ميگويد: من تسليمم و ما او را به كليب تسليم نام نهادهايم. حضرت فرمود: با او مهرباني كنيد. آنگاه گفت آيا ميدانيد تسليم چيست؟ ما ساكت مانديم و حضرت ادامه داد: تسليم به خدا قسم همان اخبات (فروتني و خشوع) است و خداوند ميفرمايد: الذين آمنوا و عملوا الصالحات و اخبتوا الي ربهم» 2- والمنتظرين ايامهم انتظار در لغت به معني درخواست درك امري در آينده است بطوريكه گويا نگاه ميكند كي اتفاق ميافتد. و همانند اميد است با اين تفاوت كه رجا و اميد فقط درباره امور خوش و خير است ولي انتظار شامل امور خوب و بد ميشود مانند آيه : قل فانتظروا اني معكم من المنتظرين و مراد از ايام ايشان، دولت و حكومت ايشان است و از آن با «ايام» ياد نموده است چرا كه آن ايام ظرف حكومت ايشان است مانند فرمايش خداوند متعال «و ايشان را با ايام الله ياد نما» و منظور از آن دوران صاحب الامر حضرت مهدي (عجل الله تعالي فرجه) مي باشد و اينكه اين دوران را به تمام ائمه (عليهم السلام) اضافه نمودهاند به اين دليل است كه دولت امام زمان (عجل الله تعالي فرجه) دولت ائمه اطهار (عليهم السلام) است و خداوند هم در قرآن چنين فرموده است: «فقد آتينا آل ابراهيم الكتاب و الحكمة آتيناهم ملكا عظيما ابن عباس فرموده است: ملك در آل ابراهيم ملك يوسف، داوود و سليمان (عليهم السلام) است و اين ملك را به همه نسبت داده است چرا كه بزرگداشت عدهاي بزرگداشت همه است. علامه طبرسي در تفسير آيه « وعد الله الذين آمنوا منكم و عملوا الصالحات ليستخلفنهم في الارض كما استخلف الذين من قبلهم و ليمكنن لهم دينهم الذي ارتضي لهم و ليبدلنهم من بعد خوفهم أمنا يعبدونني لايشركون بي شيئا» آورده است كه از اهل بيت (عليهم السلام) روايت شده است كه اين آيه درباره حضرت مهدي (عجل الله تعالي فرجه) است. و امام سجاد (عليه السلام) نيز نقل شده است كه حضرت اين آيه را تلاوت نمود و گفت: به خدا قسم ايشان شيعيان ما هستند و خداوند با ايشان و بدست يك نفر از ما كه مهدي اين امت است اين كار را انجام ميدهد و مهدي همان كسي است كه رسول خدا (صلي الله عليه و آله و سلم) درباره او گفته است كه اگر از دنيا يك روز باقي مانده باشد خداوند آن روز را آن قدر طولاني ميكند تا فردي از خاندان من كه هم نام من است قيام كند و زمين را از عدل و داد پر كند همچنانكه از ظلم و ستم پر شده است. ترجمه و تلخيص كتاب رياض السالكين اثر سيدعليخان مدني شيرازي
+ نوشته شده در پنجشنبه 3 خرداد1386ساعت 9:20  توسط هیئت حسينيه ی متوسلین حضرت رقيّه (س)
|
|