|
روزي رسول خدا (ص) در منزل همسرش ام سلمه بود، فاطمه زهرا (سلام الله عليها) طعامي براي آن حضرت آورد، حضرت فرمود: زهراي عزيزم برو شوهرت علي و فرزندانت حسن و حسين را نيز پيش من بياور، فاطمه رفت بعد از ساعتي هر چهار نفر به محضر آن حضرت آمدند و از آن طعام ميل فرمودند. ام سلمه گويد: من در گوشه منزل مشغول نماز بودم، رسول خدا بر روي رختخواب نشسته و زيرش عبائي که بافت خيبر بود قرار داشت، در آن هنگام آيي تطهير نازل گرديد که:
(انما يريد الله ليذهب عنکم الرجس اهل البيت و يطهرکم تطهيرا) يعني خدا مي خواهد از شما اهل بيت پليدي را ببرد و شما را بطور کامل پاک گرداند، رسول خدا فوراً عبا را بر سر خود و آن چهار نفر کشيد و دست خويش را از زير عبا بالا کرد و گفت: (اللهم هؤلاء اهل بيتي و خاصتي فاذهب عنهم الرجس و طهرکم تطهيرا) يعني خدايا اهل بيت و خواص من اينها هستند که عبا را بر سرشان کشيده ام و با اين کار اظهار فرمود که آيه فقط شامل اين پنج نفر است. ام سلمه گويد: سرم را داخل عبا کرده گفتم: يا رسول الله من هم با شما هستم؟ فرمود: تو بر خير هستي تو بر خير هستي و در نقل ديگري: حضرت عبا را از دست او کشيد و فرمود: تو بر خير هستي بدينسان خداوند بر پاک و مطهر بودن آنها و از جمله فاطمه گواهي داد و اين تطهير و پاکي از جانب خداست. در تکميل اين مطلب چند نکته لازم الذکر است: اول: خطابهايي که قبل از اين آيه و بعد از آن آمده، همه خطاب به زنان رسول الله و با صيغي جمع مؤنث آمده است، مثلاً در آيات ماقبل مي خوانيم: (کنتن)، (تعالين)، (امتعکن)، (اسرحکن)، (منکن)، (اتقيتن) و مانند آن، و در مابعد آن مي خوانيم: (و اذکرن)، (في بيوتکن)، آن وقت در وسط اين همه صيغه هاي جمع مؤنث يک دفعه لحن خطاب عوض شده و با صيغه جمع مذکر آمده که (ليذهب عنکم - يطهرکم). از اين تغيير لحن معلوم مي شود که منظور از خطاب (عنکم - يطهرکم) جمعي است که در ميان آنها اصلاً زن وجود ندارد و يا در اقليت است وانگهي تمام مفسران و محدثان، اين قسمت از آيه را مستقل مطرح کرده و به ماقبل و مابعد مربوط ندانسته اند. دوم: منظور از ذهاب رجس قهراً از بين بردن و زدودن هر پليدي است اعم از شرک و کفر و آثار اعمال ناشايست و منظور از تطهير شديد، آماده کردن براي اعتقاد حق و عمل صالح مي باشد و آن عبارت اخراي عصمت الهيه است و به حکم ( الله اعلم حيث يجعل رسالته) فقط اهل بيت رسول الله مخصوص اين کرامت و عنايتند. سوم: کلمه (يريد) دلالت بر تحقق و دوام دارد، نه اينکه در آينده چنين خواهد کرد، بلکه اين واقعيت در آنها عليهم السلام تحقق يافته و ادامه خواهد داشت و منظور از آن اراده تکوينيه است نه تشريعيه. چهارم: (انما) دلالت بر حصر دارد، يعني اين اراده منحصر به اذهاب رجس و تطهير است، وانگهي منصوب آمدن (اهل بيت) خواه براي مدح باشد يا اختصاص يا نداء، دلالت دارد که اين ذهاب و تطهير مخصوص اهل بيت مي باشد، به عبارت ديگر در آيي دو حصر وجود دارد، حصر اراده خدا به اذهاب رجس و تطهير، و حصر آن دو، بر اهل بيت (عليهم السلام)، بدينسان، فاطمه زهرا (سلام الله عليها) يکي از کساني است که خدا او را پاک گردانده و به پاکي او گواهي داده است. سيوطي در (الدرالمنثور) از عبدالله بن عباس نقل کرده: گويد نه ماه بود که مي ديدم رسول خدا (ص) هر روز در وقت هر نماز به در خانه علي بن ابي طالب (ع) مي آمد و مي فرمود: (السلام عليکم و رحمة الله و برکاته اهل البيت انما يريد الله ليذهب عنکم الرجس اهل البيت و يطهرکم تطهيرا). علي هذا، رسول خدا (ص) حدود هزار و سيصد و پنجاه دفعه آيي تطهير را در کنار خانه علي و فاطمه و حسنين عليهم السلام خوانده است. 1350=9×150=5×30 يعني اين آيه فقط و فقط درباري اهل بيت مي باشد.
+ نوشته شده در سه شنبه 8 خرداد1386ساعت 15:46  توسط هیئت حسينيه ی متوسلین حضرت رقيّه (س)
|
|