تبليغاتX

ان الحسین(ع) مصباح الهدی و سفینة النجاة *** ان الحسین(ع) مصباح الهدی و سفینة النجاة *** ان الحسین(ع) مصباح الهدی و سفینة النجاة *** ان الحسین(ع) مصباح الهدی و سفینة النجاة

السلام علی الحسین وعلی علی بن الحسین و علی اولادالحسین و وعلی اصحاب الحسینعشق زینب بیماری نیست جز فوق جنون.........هرکه گوید یا حسین بر او سرایت میکند..........ای که بیماری چرا نزد طبیبان میروی.......خرده نان سفره زینب کفایت میکند.........کربلا باشد سفارت خانه حق بر زمین......این سفارتخانه را زینب صدارت میکند.........بیرق خون خواه شاه کربلا این مطلب است......اهل عالم گوش باشید این سپاه زینب است

بِسمِ اللهِ الرَّحمن الرَّحیم نادِ عَلیاً مَظهَرَالعَجائِب تَجِدهُ عَوَناً لَکَ فِی النَوّائِب لی اِلیَ اللهِ حاجَتی وَعَلَیهِ مُعَوَّلی کُلَّما اَمَرتَهُ وَرَمَیتَ مُنقَضی فی ظِللّ اللهِ وَیُضِلل اللهُ لی اَدعُوکَ کُلَّ هَمٍ وَغَمًّ سَیَنجَلی بِعَظَمَتِکَ یا اللهُ بِنُبُوَّتِکَ یامُحَمَّدَ بِوَلایَتِکَ یاعَلِیُّ یاعَلِیُّ یاعَلِیُّ اَدرِکنی بِحقِّ لُطفِکَ الخَفیَّ اللهِ اَکبَرُاَنامِن شَرِّ اَعدائکَ بَریءٌ اللهُ صَمَدی مِن عِندِکَ مَدَی وَعَلَیکَ مُعتَمِدی بِحقِّ إِیاکَ نَعبُدُ وَ إَِیاکَ نَستَعینُ یااَبالغَیثِ اَغِثنی یااَبَاالَحَسَنَین اَدرِکنی یاسَیفَ اللهُ اَدرِکنی یابابَ اللهِ اَدرِکنی یاحُجَّهَ اللهِ اَدرِکنی یا وَلِیَّ اللهِ اَدرِکنی بِحَقَّ لُطفِکَ الخَفیَّ یا قَهّارُتَقَهَّرتَ بِالقَهرِوَالقَهر ُفی قَهرِ قَهرکَ یاقَهارُ یاقاهِرَالعَدُوّ یاواِلیَ الوَلِیَّ یا مَظهَرَ العَجائِبِ یامُرتَضی عَلِیُّ رَمَیتَ مِن بَغی عَلَیَّ بِسَهمِ اللهِ وَسَیفِ اللهِ القاتِلِ اُفَوَّضُ اَمری اِلیَ اللهِ اِنَّ اللهُ بَصَیرٌ بِالعَبادِوَاِلحُکُم اِلهٌ واحِدٌ لااِلهَ اِلاّ هُوَ الرَّحمنُ الرَّحیمُ اَدرِکنی یاغیاثَ المُستَغییَنِ یا دَلیلَ المُتَحیِّرِینَ یااَمانَ الخائِفینَ یامُعینَ المُتَوَکِلینَ یا رَاحِمَ المَساکینَ یا اِلهَ العالَمَینَ بِرَحمَتِکَ وَصَلَّی اللهُ عَلی سَیِّدِنا مُحَمَّدٍ وَالِهِ اَجمَعین وَ الحَمدُ اللهِ رَبِّ العالَمینَ.

اَلسَّلامُ عَلَیْکَ یا اَبا عَبدِ الله اَلسَّلامُ عَلَیکَ یَابْنَ رَسُوْلِ الله اَلسَّلامُ عَلَیْکَ یَا بْنَ اَمیِر المُؤمِنِیَن وَ ابْنَ سَیِدِ الوَصیّیَن اَلسَّلامُ عَلَیکَ یَا بْنَ فاطِمَةَ سَیِدَةِ نِساءِ العْالَمِینَ اَلسَّلامُ عَلَیْکَ یَا ثَارَ الله وَ اَبنِ ثَارِهَ وَالوِتْرَ الْمَوْتُورِ اَلسَّلامُ عَلَیکَ وَ عَلی الَأرواحِ الَّتِی حَلَتْ بِفِنآئِکَ عَلَیکُمْ مِنْی جَمِیعاً سَلامُ اللهِ اَبداً ما بَقَیتُ وَ بَقِیَ الَّلیلِ وَ النَّهارُ یا اَبا عَبدِ اللِه لَقَدْ عَظُمَتِ الرَّزِیَّةُ وَ جَلَتْ وَ عَظُمَتِ الُمصیبَةُ بِکَ عَلَینْا وَ عَلی جَمیِع اَهْلِ الِأسْلِام وَ جَلَّتْ وَ عَظُمَتِ اَلمُصیبَتکَ فی السَّمواتِ عَلی جَمیع اَهْلِ السَّمواتِ فَلَعِنَ اللهُ اُمَّةً اَسَسَتْ اَساسَ الظُّلمِ وَ الجُورِ عَلَیکُمْ اَهْلِ البَیتِ وَلَعَنْ اللهُ اُمَّةً دَفَعَتْکُمْ عَنْ مَراتِبِکُمُ الَّتی رَتَبِکُمُ اللهُ فیها وَ لَعَنَ اللهُ اُمةً قَتَلَتکُمْ وَ لَعَنَ اللهُ المُمهِدِینَ لَهُمْ بِا لتَمکیِن مِنْ قِتالِکُمْ بَرِئتُ اِلَی اللهِ وَ اِلَیکُمْ مِنهُمْ وَ اَشیاعِهِمْ وَ اَتْباعِهِمْ وَ اَوْلیائهِمْ یا اَبا عَبدِ الله اِنی سِلْمٌ ِلِمَنْ سالَمَکُمْ وَ حَربٌ لِمَنْ حارَبَکُم اِلی یُومِ القِیمةِ وَ لَعَنَ اللهُ الُ زِیادٍ وَ ال مَروانَ وَلَعَنَ اللهُ بَنِی اُمَیةَ قاطِبَةً وَ لَعَنَ اللهُ بْنَ مَرجانَةً وَ لَعَنَ اللهُ عُمَرِبْنِ سَعْد وَ لَعَنَ اللهُ شِمراً وَلَعَنَ اللهُ اُمةً اَسْرَجَتْ وَالجَمَتْ وَ تَنَقَّبَتْ لِقِتالِکَ بِاَبی اَنتَ وَ اُمّی لَقَدْ عَظُمَ مُصابی بِکَ فَاَسئلُ اللهَ الَّذی اَکرَمَ مَقامَکَ وَ اَکْرَمَنی اَنْ یَرزُقَنی طَلَبَ ثارِکَ مَعَ اِمامٍ مَنصُورٍ مِنْ اَهْلِ بَیْتِ مُحَمَّدٍ صَلی اللهُ عَلَیهِ وَ الِه اَللّهُمَّ اَجْعَلنی عِندکَ وَجیهًا با الحُسَینِ عَلیهِ السَّلامُ فیِ الدُنیا وَ الأخِرَةِ یا اَبا عَبْدِ اللهِ اِنی اَتَقرَّبُ اِلیَ اللهِ وَ اِلَی رَسُولِهِ وَ اِلَی اَمیر الُمؤمِنینَ وَ اِلی فاطِمَةً وَ ِالی الْحَسَنْ وَ اِلَیکَ ِبمُوالاتِکَ وَ بالَبرائةِ ِممنِ اَسَّسَ ذلِکَ وَ بَنی عَلیهِ بُنیانَهُ وَ جَری فی ظُلمِه وَجَوْرِه عَلَیْکُمْ وَ عَلی اَشیاعِکُمَ بَرِئتُ اِلیَ اللهِ وَ اِلیکُمْ مِنْهُمْ وَ اَتَقَربُ اِلَی اللِه ثمَّ اِلَیکُمْ بِموالاتِکُمْ وَ مُوالاةِ وَلِیکُمْ وَ بِالبَرائةِ مِنْ اَعدائِکُمْ وَ النّاصِبینَ لَکُمُ الْحَرْبَ وَبالبرآئةِ مِنْ اَشیاعِهمْ وَ اَتباعِهمْ اِنیّ سِلمٌ لِمَنْ سالَمَکُمْ وَ حَربٌ لِمَنْ حارَبَکُمْ وولٌّی لِمَن والاکُمْ وَ عَدُ وٌّ لِمَنْ عاداکٌمْ فَاسُئلُ الله اَلذی اَکرَمَنی بِمَعرفَتِکُمْ وَ مَعرفَةِ اَولیائِکُمْ وَرَزَقنِی اَلبرائَةَ مِن اَعدائِکُمْ اَنْ یَجعَلنِی مَعَکُمْ فی الدُّنیا وَ الاخرةِ وَ اَن یُثَبِتَ لی عِنْدَکُمْ قَدَمَ صِدْقٍ فی الدُّنیا وَالأخرةِ وَ اَسَئلهُ اَن یُبَلغَنیَ المَقامَ الَمحمودَ لَکُمُ عِنْدَ اللهِ وَ اَنْ یَرزُقَنی طَلَبَ ثاری مَعَ اِمامٍ هُدی ظاهِرٍ ناطِقٍ بالحَقِ مِنْکُمْ وَ اَسئلُ اللهَ بِحَقِکُمْ وَ بِالشَانِ اَلذیِ لَکُمْ عِندهُ اَنْ یَعطنِی بِمصابی بِکُمْ اَفْضَلَ ما یُعطی مُصاباً بِمُصیبةً ما اَعْظَمَها وَ اَعظمَ رَزَیِتها ِفی اِلاسلامِ وَ فی جَمیعَ السَّمواتِ وَ الارضِ اَللهُمَّ اجْعَلنی فی مَقامی هذا ِممَنْ تَنالُهُ مِنکَ صلَواتٌ وَ رحمةٌ وَ مَغفِرةٌ اَللهُمَّ اَجْعَلْ مَحیایَ مَحیا محمدٍ و ال مُحمد وَ مَماتی مَماتَ مُحمدٍ وَ ال مُحمدٍ اَللهمَّ اِنَّ هذا یَوْمٌ تَبرکَتْ به بنوامَیَةَ وَ ابْنُ اکِلةَ الأَکبادِ الَّلعینُ ابنُ اللعینِ عَلی لِسانِک وَ لِسانِ نَبِیکَ صلیَّ الله علیهِ و اله فی کُلِ مَوْطِن وَ مَوقِفٍ وَقَفٍ فیهِ نَبیکَ صلی الله علیهِ و اللهمَّ الَعن اَبا سُفیانَ وَ معاویةَ وَ یزیدَ بْنَ مُعاویةَ عَلیهِمْ مِنکَ الَّلعنةُ اَبَدَ الابِدینَ وَ هَذا یَوْمٌ فَرِحَتْ به ال زِیادٍ وَ الُ مَروانَ بِقَتلِکُمْ اَلحسُیَن صَلواتُ اللهِ عَلیهِ اَللهُمَّ فَضاعَفْ عَلیهمُ اللعنَ منکَ وَالعذابِ الأَلیمَ اللهمَّ انی اتقربُ الیکَ فی هذا الیومِ وَفی مَوقفی هذا وَ اَیام حَیوتی بِالبرآئةِ مِنهم وَاللعنةِ عَلیهَمّْ السلامُ پس می گویی صَد مرتبه اللهمَّ العن اولَ ظالم ظلمَ حقَّ محمد و ال محمد و اخِرَ تابِع له علی ذالکَ اللهمَّ العنِ العصابةَ التی جاهدتِ الُحسین وَشایعتْ و بایِعتْ و تابِعتْ علی قِتله اللهمَّ العنهم جمیعاً پس میگوئی صد مرتبه السلام علیکَ یا ابا عَبداللهِ وَ علی الاَرواح الَّتی حَلت بفنآئِکَ علیکَ مِنی سلامُ الله ابداً ما بَقیتُ وَ بقیَ اللیلُ وَ النهارَوَ لاجعلهُ اللهُ اخرَ العهدِمنی لزیارتکم السلامُ علی الحسین وعلی علی بن الحیسین و علی اولاد الحسین و علی اصحاب الحسین پس می گوئی اللهمَ خُصَّ انتَ اَوّل ظالم باللعن منی وَابدَءُ به اولاًثمَّ الثانی وَالثالث َوَالرابعَ اللهمَّ العنِ یزید خامساً و العن عبیدَ اللهِ بن زیادٍ و ابن مرجانةَ و عمربن سعد وَ شمراً و ال ابی سفیانَ وَال زیاد و ال مروان و الی یوم القیامَة پس سجده می روی و میگوئی اللهمَّ لکَ الحَمد حمدَ الشاکرینَ لَکَ علی مصابهم الحمدُ للهِ علی عَظیمِ رَزیتی اللهمَّ ارزقنی شَفاعَةَ الْحُسَیْنِ یَوْمَ الْوُروُدِ وَثبِتْ لی قَدَمَ صِدْقٍ عِنْدِکَ مَعَ الحُسَینِ وَ اَصْحابِ الحُسَینِ الَّذینَ بَذَلُوا مُهْجُهْم دُوْنَ الحُسَینِ عَلَیه السَّلام

یا رقيّه (س) بنت الحسین (ع) ادرکنی - كلماتى از نور
اما حقانيت من در مالكيت فدك، همانا خداوند بزرگ آيه آت ذاالقربى حقه، را وقتى در قرآن كريم بر رسول خدا نازل فرمود، من و فرزندانم نزديكترين مردم به پيامبر صلى الله عليه وآله و سلم بوديم، پس رسول خدا فدك را به من و فرزندانم هديه فرمود.

(مستدرك الوسايل، ج 7، ص 291)

براى مؤمن، خرما هديه خوبي است.

(كنزالعمال، ج 12، ص 339، ح 35305)

حضرت فاطمه زهرا عليها السلام فرمود: وقتي آيه 63 سوره نور نازل شد كه: اى مسلمانان، رسول خدا را آن گونه كه همديگر را مى خوانيد، صدا نكنيد، ترسيدم كه رسول خدا را با لفظ ،اى پدر، بخوانم، من هم مانند ديگران پدر را با نام ،يا رسول الله، صدا زدم. دو سه بار كه پدر را با اين نام خواندم، رو به من كرده فرمودند:

اى فاطمه! اين آيه درباره تو و خانواده تو و نسل تو نازل نشده است. فاطمه جان! تو از منى و من از تو، همانا اين آيه براى ادب كردن آدمهاى خشن و درشت خوهاى قريشن انسانهاى خودخواه و متكبر، نازل شده است. دخترم تو با جمله ،پدرجان، خطاب كن كه مايه حيات قبل من است و خداوند را خوشنود مىكند.

(بحارالانوار، ج 34، ص 33)

مردى نابينا از حضرت فاطمه عليها السلام اذن خواست كه داخل خانه شود. فاطمه عليها السلام خود را از او مستور كرد. پيغمبر خدا صلى الله عليه و آله و سلم به فاطمه فرمود: به چه سبب خود را مستور كردى و حال اين كه اين مرد نابينا تو را نمىبيند؟ حضرت زهرا سلام الله علها پاسخ دادند: اگر او مرا نمى بيند من او را مىنگرم، و اگر چه او نمىبيند اما بوى زن را استشمام مىكند. رسول خدا پس از شنيدن سخنان دخترش فرمود: شهادت مىدهم كه تو پاره تن منى.

(بحار الانوار، ج 43، ص 91)

خداى تعالى ايمان را براى پاكيزگى از شرك قرار داد. و نماز را براى دورى از تكبر و خودخواهى.

(احتجاج طبرسى، ايران، انتشارات اسوه، ج 1، ص 258)

خداى تعالى زكات را مايه پاكى جان و فزونى روزى و روزه را براى پابرجايى اخلاص قرار داد.

(احتجاج طبرسى، ايران،انتشارات اسوه، ج 1، ص 258)

خداى تعالى حج را موجب استحكام ديانت، و عدالت را مايه وحدت و هماهنگى دلها قرار داد.

(احتجاج طبرسى، ايران، انتشارات اسوه، ج 1، ص 258)

خداوند جهاد را موجب عزت و هيبت اسلام، و صبر را وسيله استحقاق و شايستگى پاداش حق تعالى قرار داد.

(احتجاج طبرسى، ايران، انتشارات اسوه، ج 1، ص 258)

خداوند امر به معروف را جهت اصلاح جامعه واجب فرمود.

(احتجاج طبرسى، ايران، انتشارات اسوه، ج 1، ص 258)

خداى تعالى نيكى به پدر و مادر را واجب فرمود تا از خسم او در امان بمانند، و دستگيرى از خويشان را موجب افزايش عمر و سبب فزونى جمعيت و قدرت قرار داد.

(احتجاج طبرسى، ايران، انتشارات اسوه، ج 1، ص 259)

خداى تعالى قصاص را وسيله حفظ جانها و وفاى به نذر را براى رسيدن به مغفرت و آمرزش قرار داد.

(احتجاج طبرسى، ايران، انتشارات اسوه، ج 1، ص 259)

خداى تعالى مراعات كامل وزن و پيمانه را براى جلوگيرى از كم فروشى و نهى از شرابخوارى را براى پرهيز از پليدى تشريع نموده است.

(احتجاج طبرسى، ايران، انتشارات اسوه، ج 1، ص 259)

خداى تعالى پرهيز از افترا و دشنام را براى دور شدن از لعنت واجب فرموده و دزدى را منع كرد تا راه عفت پويند.

(احتجاج طبرسى، ايران، انتشارات اسوه، ج 1، ص 259)

خداوند شرك را حرام فرمود تا به اخلاص طريق بندگى و يكتاپرستى جويند، پس چنانكه بايد، ترس از خدا را پيشه گيريد و جز مسلمان نميريد و آنچه فرموده است به جا آريد و خود را از آنچه نهى كرده باز داريد كه تنها دانايان از خدا مىترسند.

(احتجاج طبرسى، ايران، انتشارات اسوه، ج 1، ص259 – آل عمران،101)

حضرت فاطمه زهرا سلام الله عليها در جواب سلمان كه براي فقيرى تقاضاى كمك داشت فرمود:

اى سلمان! سوگند به خداوندى كه حضرت محمد صلى الله عليه وآل را به پيامبرى برگزيد، سه روز است كه غذا نخوردهايم و فرزندانم حسن و حسين عليهما السلام از شدت گرسنگى بىقرارى مىكردند و خسته و مانده به خواب رفتهاند. اما من نيكى و نيكوكارى را كه درب منزل مرا كوبيده است، رد نمىكنم.

(بحار الانوار،ج 43، ص 72)

پروردگارا! بزرگا! به حق پيامبرانى كه آنها را برگزيدى و به گريههاىحسن و حسين در فراق من، از تو مىخواهم گناهان شيعيان من و شيعيان فرزندان مرا ببخشايى.

(ذخائر العقبى، ص 53 – كوكب الدرى، ج 1، 2 196)

امام حسن مجتبى عليه السلام فرمود: مادرم فاطمه عليها السلام را ديديم كه شب جمعه تا صبح مشغول عبادت و ركوع و سجود بود، و شنيدم كه براي مؤمنين دعا مىكرد و اسامى آنان را ذكر مىنمود و براى آنان بسيار دعا مىكرد ولى براى خودش دعا نكرد، پس به او عرض كردم: مادر! چرا همان طور كه براى ديگران دعا كردى براى خودت دعا نكردى، فرمود: پسرم! اول همسايه و سپس خود و اهل خانه.

(بحار الانوار، ج 43، ص 81)

روزى حضرت فاطمه عليها السلام خطاب به حضرت اميرالمؤمنين عليه السلام فرمود: على جان! نزديك بيا تا اطلاع دهم شما را از آنچه در گذشته اتفاق افتاد و آنچه در حال به وقوع پوستن است وآنچه در آينده رخ خواهد داد تا روز قيامت هنگامه برپايى رستاخيز.

(بحار الانوار، ج 43 ص 8)

حضرت زهرا سلام الله عليها در رابطه با دعاى روز جمعه از رسول گرامى اسلام نقل فرمودند كه: در روز جمعه ساعتي است كه هر خواسته خير و نيكويى در آن ساعت به اجابت مىرسد. پرسيدم: يا رسول الله! كدام ساعت است؟ فرمودند: آنگاه كه نصف خورشيد در افق پنهان شود.

(كنزل العمال، ج 7، ص 766)

بهترين شما كسانى هستند كه در برخورد با مردم نرمتر و مهربانترند و با همسرانشان مهربان وبخشندهاند.

(دلايل الامامه طبرى، ص 7)

اگر روزه، زبان و گوش و دست و پاى روزهدار را از ارتكاب اعمال ناپسند حفظ نكند، روزه را مىخواهد چه كند (و به چه دردش مىخورد؟)

(مستدرك الوسايل، ج 7 ص 366)

وقتى امام حسن و امام حسين عليها السلام مريض شدند، به حضرت على عليه السلام گفتند: چرا براى سلامتى دو فرزندت نذر نمىكنى؟ ... پس حضرت فاطمه عليها السلام فرمود: اگر فرزندانم شفا يابند، سه روز براى خدا جهت شكرگزارى روزه خواهم گرفت.

(بحارالانوار،ج 35، ص 245)

آنچه براى زنان نيكوست اين است كه (بدون ضرورت) مردان نامحرم را نبينند، و نامحرمان نيز آنها را ننگرند.

(بحارالانوار، ج 37، ص 69)

اى رسول خدا، سلمان از سادگى لباس من تعجب نمود، سوگند به خدايى كه تو را مبعوث فرمود، مدت پنج سال است فرش خانه ما پوست گوسفندى است كه روزها بر روى آن شترمان علف مىخورد و شبها بر روى آن مىخوابيم، و بالش ما چرمى است كه از ليف خرما پوشيده شده است.

(بحارالانوار، ج ، ص 303)

آن لحظهاى كه زن در خانه خود مىماند، (و به امور زندگى و تربيت فرزند مىپردازد) به خدا نزديكتر است.

(بحارالانوار،ج 43،ص 92)

به او گفته شد: اى دختر رسول خدا، دستهايت زخم شده است، خود را به زحمت مينداز. در كنار شما خدمتكار منزلتان فضه ايستاده است. كار منزل را به او واگذار. حضرت زهرا عليها السلام پاسخ داد: رسول خدا (صلى الله عليه و اله) به من سفارش فرمود كه كارهاى خانه را با فضه تقسيم كنم، يك روز او كار كند و روز ديگر من، ديروز نوبت او بود و امروز نوبت من است.

(الخرائج و الجرائح لقطب الدين راوندى، ص530)

حضرت على و فاطمه عليهما السلام در تقسيم و ظايف زندگى زناشويى از رسول خدا صلى الله عليه و آله راهنمايى خواستند. فرمودند: كارهاى داخل منزل را فطمه عليها السلام و كارهاى بيرون از منزل را على عليه السلام انجام دهد. پس حضرت زهرا عليها السلام با خوشحالى فرمود: جز خدا كسى نمىداند كه از اين تقسيم كار تا چه اندازه خوشحال شدم، زيرا رسول خدا مرا از انجام كارهايى كه مربوط به مردان است بازداشت.

(بحارالانوار،ج 43،ص 81)

حضرت زهرا سلام الله عليها در لحظههاى واپسين زندگى، پس از وضو گرفتن به اسماء بنت عميس فرمود: اى اسماء! عطر مرا همان عطرى كه هميشه مىزنم، و پيراهنى را كه هميشه در آن نماز مىگزارم بياور و بر بالينم بنشين، هرگاه وقت نماز شد مرا از خواب بيدار كن، اگر بيدار شدم كه نماز مىگزارم و اگر بيدار نشدم كسى را بدنبال على عليه السلا بفرست.

(كشف الغمة، بيروت، دارالاضواء، ج 2، ص 122)

حضرت فاطمه سلام الله عليها به زن مؤمنهاى كه در يك بحث دينى و عقيدتى بر زنى فاسد و از دشمنان اهل بيت عليهم السلام غلبه كرده و بسيار خوشحال بود، فرمود: همانا شادى فرشتگان در غلبه تو بر آن زن معاند، بيش از شادى توست و اندوه و نگرانى شيطان و دوستان شيطان در اين شكست بيشتر و شديدتر از آن زن شكست خورد است.

(بحارالانوار، ج 2، ص 8)

آنگاه كه در روز قيامت برانگيخته شوم، از گناهكاران امت پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم شفاعت خواهم كرد.

(احقاق الحق، ج 10، ص 367)

اگر به آنچه به شما امر مىكنم عمل مىكنى و از آنچه شما را بر حذر مىدارم دورى مىكنى از شيعيان ما مىباشى، و الا هرگز.

(بحارالانوار، ج 68، ص 155)

شيعيان ما از بهترين افراد اهل بهشتند، و همه دوستان ما و دوستان دوستان ما و دشمنان دشمنان ما و كسى كه با قلب و زبان تسليم ما اهل بيت شده، در صورتى كه از اوامر ما سرپيچى كنند و نواهى و موارد پرهيز را محترم نشمرند از شيعيان واقعى ما نخواهند بود. با اين حال جايگاهشان در بهشت خواهد بود ولى بعد از پاك شدن از گناهان به وسيله بلاها و مصيبتها در دنيا، با تحمل مشكلات و شدائد روز قيامت و يا قرار گرفتن اندك زمانى در طبقات بالاى جهنم و چشيدن عذاب، تا اينكه ما به خاطر دوستىشان با ما نجاتشان داده و آنان را به پيشگاه خودمان انتقال خواهيم داد.

(بحارالانوار، ج 68، ص 155)

پيامبر گرامى اسلام صلى الله عليه و آله حوادث تلخ آينده را براى حضرت زهرا سلام الله عليها توضيح داد و به شهادت حضرت ابا عبدالله الحسين عليه السلام اشاره كرد. حضرت فاطمه عليها السلام فرمود: اى پدر! چه كسى فرزندم و نور چشم و ميوه دلم، حسين عليه السلام را شهيد مىكند؟ فرمود: بدترين افراد امت من. حضرت زهرا عليها السلام پرسيد: اى پدر سلام مرا به حضرت جبرئيل برسان و از او بپرس كه در كجا حسين مرا شهيد مىكنند؟ رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود: در سرزمينى كه به آن كربلا مىگويند. پس حضرت زهرا عليها السلام فرمود: اى پدر! در برابر خواستههاى خدا تسليم و راضىام و به خدا توكل كردهام.

(نهج الحياة، ص 208)

يكى از زنان مدينه خدمت زهرا عليها السلام رسيد و گفت: مادر پيرى دارم كه در مسايل نماز سؤالاتي دارد و مرا فرستاده است تا مسايل شرعى نماز را از شما بپرسم. حضرت زهرا فرمود: بپرس. و آنگاه مسايل فراوانى مطرح كرد و پاسخ شنيد. در ادامه پرسشها آن زن خجالت كشيد و گفت: اى دختر رسول خدا پيش از اين نبايد شما را به زحمت اندازم. حضرت فاطمه عليها السلام فرمودند: بازهم بيا و أنچه سوال دارى بپرس، أيا اگر كسى را روزى اجير نمايند كه بار سنگينى را به بام بالا ببرد و در مقابل صد هزار دينار طلا مزد بگيرد، چنين كارى براى او دشوار است؟ گفت: خير. حضرت ادامه دادند: من هر مسالهاى را كه پاسخ مىدهم، بيش از فاصله بين زمين و عرش گوهر و لولو پاداش مىگيرم، پس سزاوارتر است كه بر من سنگين نيايد.

(بحارالانوار، ج 2، ص 3)

اى اباالحسن، در همين ساعت به خواب رفتم، پس محبوبم رسول خدا را در قصرى از مرواريد سفيد ديدم. چون مرا ديد، فرمود: دخترم! به نزد من بشتاب كه سخت مشتاق توام. بىصبرانه پاسخ دادم: سوگند به خدا، پدرجان! اشتياق من براى زيارت شما شديدتر است. در اين هنگام پدرم فرمود: تو امشب در پيش ما خواهى بود. على جان! رسول خدا آنچه وعده دهد راست است و به آنچه عهد و پيمان بندد وفا مىكند.

(بحارالانوار، ج 43، ص 179)

فرزندانم ديشب را گرسنه به روز آوردند، فرزند كوچك من حسين در ميدان جنگ كشته مىشود. در كربلا فرزندم را با حيله و تزوير شهيد مىكنند. واى و نكبت و عذاب بر قاتلانش باد.

(بحارالانوار، ج35، ص 239)

از دنياى شما سه چيز محبوب من است: 1) تلاوت قرآن، 2) نگاه به چهره رسول خدا صلى الله عليه وآله و سلم، 3) انفاق در راه خدا.

(نهج الحياة، ص 271)

اى اباالحسن! همانا رسول خدا صلى الله عليه وآله و سلم با من پيمان بسته و خبر داده است كه من اول كسى خواهم بود كه به آن حضرت مىپيوندم و گريزى از آن نيست. پس علىجان، در برابر اوامر و فرمان و خواست خداوند بزرگ بردبار وبه حكم او راضى باش.

(نهج الحياة، ص 233)

تلاوت كننده سورههاى حديد و واقعه و الرحمن، در آسمانها و زمين اهل بهست خوانده مىشود.

(كنزالعمال، ج 1، ص582)

در سر سفره غذا، دوازده دستور العمل ارزشمند وجود دارد كه سزاوار است هر مسلمانى آنها را بشناسد چهارتاى آن واجب و چهار تاى آن مستحب و چهار تاى آن نشانه ادب است. چهار دستور العمل واجب عبارتند از: 1) شناخت و معرفت پروردگار (كه نعمتها از اوست) 2) راضى به نعمتهاى خدا بودن 3) گفتن بسم الله الرحمن الرحيم در آغاز غذا 4) شكر و سپاسگزارى خدا.

چهار دستور العمل مستحب عبارتند از: 1) وضو گرفتن قبل از خوردن غذا 2)نشستن به جانب چپ 3) در حال نشسته غذا خوردن 4) غذا خوردن با سه انگشت.

چهار دستورالعملى كه نشانه ادب است: 1) از آنچه در پيش روى در پيش روى شماست بخوريد. 2) لقمههاى كوچك برداريد 3) غذا را خوب بجويد و با شدت نرم كنيد. 4) كمتر در صورت ديگران هنگام غذا خوردن بنگريد.

(عوالم العلوم للعلامة البحراني، ج 11، ص 620)

روزى پدرم رسول خدا كه درود خدا بر او و خاندان او باد به على عليه السلام نگاه كرد و سپس با اشاره به او فرمود: اين مرد و پيروان او در بهشتند.

(ينابيع المودة، ص 257)

رسول گرامى اسلام كه درود خدا بر او خاندان او باد به على عليه السلام فرمود: اى اباالحسن همانا تو و پيروان تو در بهشت موعود خواهيد بود.

(نهج الحياة، ص 326)

حضرت فاطمه زهرا عليها السلام فرمود: پيامبر گرامى اسلام فرمودند: فاطمه پاره تن من است، پس هر كه او را بيازارد مرا آزرده است.

(بحارالانوار، ج 28، ص 303)

در خدمت مادر باش، زيرا بهشت زير پاى مادران است.

(نهج الحياة، ص 312)

حسن جان! مانند پدرت على عليه السلام باش و ريسمان را از گردن حق بردار خداى احسان كننده را پرستش كن و با افراد دشمن و كينهتوز دوستى مكن

(بحارالانوار، ج 43، ص286)

+ نوشته شده در  چهارشنبه 9 خرداد1386ساعت 12:18  توسط هیئت حسينيه ی متوسلین حضرت رقيّه (س)  | 
 
هيئت حسينيه ی متوسلين حضرت رقيه (س)ـــ رشت - سرای مشک - 1372