|
آیه تطهیر و فاطمه(س) در میان چهارده معصوم، از زنان فقط فاطمی زهرا را داریم که حلقی اتصال مابین نبوت و امامت است. خداوند نسل رسول الله را به واسطی او حفظ فرموده وگرنه نسلی از آن حضرت باقی نمی ماند و به حق مصداق بزرگی از مصادیق (کوثر) است که به رسول الله به حکم (انا اعطیناک الکوثر) عطا گردیده است. (انما یرید الله لیذهب عنکم الرجس اهل البیت و یطهرکم تطهیرا) یعنی خدا می خواهد از شما اهل بیت پلیدی را ببرد و شما را بطور کامل پاک گرداند، رسول خدا فوراً عبا را بر سر خود و آن چهار نفر کشید و دست خویش را از زیر عبا بالا کرد و گفت: (اللهم هؤلاء اهل بیتی و خاصتی فاذهب عنهم الرجس و طهرکم تطهیرا) یعنی خدایا اهل بیت و خواص من اینها هستند که عبا را بر سرشان کشیده ام و با این کار اظهار فرمود که آیه فقط شامل این پنج نفر است. ام سلمه گوید: سرم را داخل عبا کرده گفتم: یا رسول الله من هم با شما هستم؟ فرمود: تو بر خیر هستی تو بر خیر هستی و در نقل دیگری: حضرت عبا را از دست او کشید و فرمود: تو بر خیر هستی بدینسان خداوند بر پاک و مطهر بودن آنها و از جمله فاطمه گواهی داد و این تطهیر و پاکی از جانب خداست. در تکمیل این مطلب چند نکته لازم الذکر است: اول: خطابهایی که قبل از این آیه و بعد از آن آمده، همه خطاب به زنان رسول الله و با صیغی جمع مؤنث آمده است، مثلاً در آیات ماقبل می خوانیم: (کنتن)، (تعالین)، (امتعکن)، (اسرحکن)، (منکن)، (اتقیتن) و مانند آن، و در مابعد آن می خوانیم: (و اذکرن)، (فی بیوتکن)، آن وقت در وسط این همه صیغه های جمع مؤنث یک دفعه لحن خطاب عوض شده و با صیغه جمع مذکر آمده که (لیذهب عنکم - یطهرکم). از این تغییر لحن معلوم می شود که منظور از خطاب (عنکم - یطهرکم) جمعی است که در میان آنها اصلاً زن وجود ندارد و یا در اقلیت است وانگهی تمام مفسران و محدثان، این قسمت از آیه را مستقل مطرح کرده و به ماقبل و مابعد مربوط ندانسته اند. دوم: منظور از ذهاب رجس قهراً از بین بردن و زدودن هر پلیدی است اعم از شرک و کفر و آثار اعمال ناشایست و منظور از تطهیر شدید، آماده کردن برای اعتقاد حق و عمل صالح می باشد و آن عبارت اخرای عصمت الهیه است و به حکم ( الله اعلم حیث یجعل رسالته) فقط اهل بیت رسول الله مخصوص این کرامت و عنایتند. سوم: کلمه (یرید) دلالت بر تحقق و دوام دارد، نه اینکه در آینده چنین خواهد کرد، بلکه این واقعیت در آنها علیهم السلام تحقق یافته و ادامه خواهد داشت و منظور از آن اراده تکوینیه است نه تشریعیه. چهارم: (انما) دلالت بر حصر دارد، یعنی این اراده منحصر به اذهاب رجس و تطهیر است، وانگهی منصوب آمدن (اهل بیت) خواه برای مدح باشد یا اختصاص یا نداء، دلالت دارد که این ذهاب و تطهیر مخصوص اهل بیت می باشد، به عبارت دیگر در آیی دو حصر وجود دارد، حصر اراده خدا به اذهاب رجس و تطهیر، و حصر آن دو، بر اهل بیت (علیهم السلام)، بدینسان، فاطمه زهرا (سلام الله علیها) یکی از کسانی است که خدا او را پاک گردانده و به پاکی او گواهی داده است. سیوطی در (الدرالمنثور) از عبدالله بن عباس نقل کرده: گوید نه ماه بود که می دیدم رسول خدا (ص) هر روز در وقت هر نماز به در خانه علی بن ابی طالب (ع) می آمد و می فرمود: (السلام علیکم و رحمة الله و برکاته اهل البیت انما یرید الله لیذهب عنکم الرجس اهل البیت و یطهرکم تطهیرا). علی هذا، رسول خدا (ص) حدود هزار و سیصد و پنجاه دفعه آیی تطهیر را در کنار خانه علی و فاطمه و حسنین علیهم السلام خوانده است. 1350=9×150=5×30 یعنی این آیه فقط و فقط درباری اهل بیت می باشد.
+ نوشته شده در دوشنبه 30 اردیبهشت1387ساعت 12:52  توسط هیئت حسينيه ی متوسلین حضرت رقيّه (س)
|
|